Büyük bir yanılgının tam ortasında uyanmış olmanın verdiği huzurla dinliyorum pencereme vuran damlaların sesini...
Yalnızım...
Ama içimde açtığın boşluk kadar acıtmıyor bu yalnızlık!
Varken yok olmaların...
Rahatlığın...
Umursamazlığın...
Sadece ihtiyaç duyduğunda aramaların yordu küçük kalbimi.
Zamanla,
Yavaş yavaş...
Her geçen gün biraz daha acıtarak uzaklaştırdın beni kendinden
Buram buram aşk kokan her bir zerremle haykırıyorum şimdi Sen! Masallarımın sahte kahramanı
Kurtaramadın işte kötü kalpli cadının elinden Pamuk Prensesi! Vermeyi bir türlü beceremedin sonsuz uykudan uyandıracak buseyi Yedi cücelerin temiz yürekleri bile,arındırmayı başaramadı pas tutmuş kalbini Din Kişot kadar olamadın mesela! Oysa,savaşman gereken tek şey o iflah olmaz bencilliğindi Ben yerine, "BİZ" demeliydin yalnızca...