Biz Üç Kişiydik (Ahmet Kaya) - English version We were three Three Suicidal Flowers, Turkish MUSIC
Dokunma Yanarsın (1992) - GAM MÜZİK
Söz: Yusuf Hayaloğlu
Müzik: Ahmet Kaya
Three Suicidal Flowers
We were three people
Bedirhan, Nazlıcan, and I
Three mouths, three hearts, three sworn cartridges
Our names were written as "trouble" on the mountains and stones
A heavy burden upon our necks
Crossed rifles against our chests
Finger on the trigger, ear to the wind
And our backs entrusted to the earth
Rubbing our freezing hands with the sting of hemlock
We would huddle together under a quilt of stars
The sea was so far away
And the loneliness... it stung.
At night, along the riverbeds, the distant howls of jackals
Would strike our faces, our bread, our folk songs and pass by
Nazlıcan would rub wild thyme on her breast
The scent would drift, heavy and sweet
We’d steal glances at her, and our hearts would drift away.
Perhaps we lost Nazlıcan to a shepherd’s flute
She became one with the fireflies
Flickering until she faded out
Leaving the corpse of a fragile butterfly right between us
Like a bullet, like a mine, she burned out and ended.
Chorus:
Oh, Nazlıcan, the gazelle of the wild slopes
Oh, Nazlıcan, with hair combed by the storm
Would you go like this to the land of stars?
Oh, Nazlıcan, oh, wounded in her very soul.
Cool flower of the highlands, oh Nazlıcan
Wild, restless excitement, oh Nazlıcan
A butterfly of love upon my chest
The life I offered to death, oh Nazlıcan.
Afterward, like defeated armies
We were crushed, we were forsaken
We passed through, parkas and hearts in tatters
The rest was the sense of death
The rest was a deafening silence
We passed through, the void of Nazlıcan between us.
They shot Bedirhan in the back at a mountain pass
Just as he’d broken through so many great sieges
Like a rifle slipping slowly from a shoulder
He trembled, and his arms fell to his sides.
Death had wrapped around him like stinging nettle
His body was a fallen tree in the moonlight
I reached out and touched his lashes with a single tear
As the fading sound of his pulse cracked my chest.
It was as if it were a joke; he’d wake up in a moment
In a moment, he’d stir the fire and roll a cigarette
But death had kept its appointment faithfully, ah
Just like Nazlıcan
He would be no more.
Chorus:
Hey Bedirhan, the phantom of pitch-black nights
Hey Bedirhan, the bane of treacherous ambushes
Were you the kind of man to end like this? Speak to me!
Hey Bedirhan, hey, whose grave is an eagle’s nest.
Fugitive of the purple mountains, hey Bedirhan
With blue eyes like a hawk, hey Bedirhan
A silent night-blade hidden in my stash
Blood upon my white shirt, hey Bedirhan.
We were three people, three suicidal flowers
Bedirhan, Nazlıcan, and I
======================================
Turkish:
Biz üç kişiydik; Bedirhan, Nazlıcan ve ben
Üç ağız, üç yürek, üç yeminli fişek...
Adımız bela diye yazılmıştı dağlara taşlara
Boynumuzda ağır vebal, koynumuzda çapraz tüfek.
El tetikte kulak kirişte ve sırtımız toprağa emanet
Baldıran acısıyla ovarak üşüyen ellerimizi
Yıldız yorgan altında birbirimize sarılırdık
Deniz çok uzaktaydı ve dokunuyordu yalnızlık.
Gece uçurum boylarında, uzak çakal sesleri
Yüzümüze, ekmeğimize, türkümüze çarpar geçerdi
Göğsüne kekik sürerdi Nazlıcan, tüterdi buram buram
Gizlice ona bakardık, yüreğimiz göçerdi.
Belki bir çoban kavalında yitirdik Nazlıcan' ı
Ateşböcekleriyle bir oldu kırpışarak tükendi.
Bir narin kelebek ölüsü bırakıp tam ortamıza,
Kurşun gibi, mayın gibi tutuşarak tükendi...
Oy Nazlıcan vahşi bayırların maralı
Nazlıcan saçları fırtınayla taralı
Sen de böyle gider miydin yıldızlar ülkesine
Oy Nazlıcan... oy canevinden yaralı.
Nazlıcan serin yayla çiçeği
Nazlıcan deli dolu heyecan
Göğsümde bir sevda kelebeği
Nazlıcan ah Nazlıcan...
Artık yenilmiş ordular kadar eziktik, sahipsizdik
Geçip gittik, parka ve yürek paramparça
Gerisi ölüm duygusu, gerisi sağır sessizlik,
Geçip gittik, Nazlıcan boşluğu aramızda.
Bedirhan'ı bir gedikte sırtından vurdular
Yarıp çıkmışken nice büyük ablukaları
Omuzdan kayan bir tüfek gibi usulca
Titredi ve iki yana düştü kolları.
Ölüm bir ısırgan otu gibi sarmıştı her yanını
Devrilmiş bir ağaçtı ay ışığında gövdesi
Uzanıp bir damla yaş ile dokundum kirpiklerine
Göğsümü çatlatırken nabzımın tükenmiş sesi.
Sanki bir şakaydı bu, birazdan uyanacaktı,
Birazdan ateşi karıştırıp bir cigara saracaktı
Oysa ölüm sadık kalmıştı randevusuna ah
O da Nazlıcan gibi bir daha olmayacaktı.
Ey Bedirhan; katran gecelerin heyulası,
Ey Bedirhan; kancık pusuların belası
Sen de böyle bitecek adam mıydın, konuşsana...
Ey Bedirhan ey mezarı kartal yuvası.
Bedirhan mor dağların kaçağı
Bedirhan mavi gözleri şahan
Zulamda suskun gece bıçağı
Bedirhan ah Bedirhan.
Biz üç kişiydik
Üç intihar çiçeği
Bedirhan, Nazlıcan ve ben
Suphi...