Waar de wind ons vond
“Waar de Wind Ons Vond”
[Couplet 1]
We liepen samen langs de Friese meren,
de avondzon hing goud boven het land.
De wind streek zacht door groene weiden,
en jij hield stilletjes mijn hand.
Een oude molen draaide aan de horizon,
de wolken dreven langzaam naar de zee.
En ergens tussen water, licht en stilte,
nam Friesland ons voor even met zich mee.
[Refrein]
O Friesland, land van liefde en van licht,
waar de wind een verhaal schrijft in ons gezicht.
Waar het water ons draagt en de hemel ons kent,
waar ik jou vond, waar de wind ons vond.
O Friesland, met je eindeloze land,
met je meren en je Wadden aan de rand.
Als de wereld verdwijnt en de avond begint,
blijf ik bij jou, waar de wind ons vindt.
[Couplet 2]
We fietsten langs de dorpen en de dijken,
langs oude kerken, boerderijen klein.
De vogels trokken hoog boven de velden,
alsof ze wisten waar wij moesten zijn.
Bij eb lag heel de Waddenzee te dromen,
de maan verscheen als zilver in het blauw.
En toen je zei: “Blijf nog even bij me,”
wist ik dat Friesland mij bracht naar jou.
[Refrein]
O Friesland, land van liefde en van licht,
waar de wind een verhaal schrijft in ons gezicht.
Waar het water ons draagt en de hemel ons kent,
waar ik jou vond, waar de wind ons vond.
O Friesland, met je eindeloze land,
met je meren en je Wadden aan de rand.
Als de wereld verdwijnt en de avond begint,
blijf ik bij jou, waar de wind ons vindt.
[Bridge]
En als de jaren komen, als de zomer ooit vervaagt,
dan neem ik jouw hand weer, zoals toen.
We hoeven nergens heen, we hebben tijd genoeg,
Friesland blijft ons thuis, wat we ook doen.
Want liefde is soms simpel als de wind,
als twee mensen samen langs het water lopen.
En zolang daar die horizon nog ligt,
blijft er voor ons altijd iets te hopen.
[Laatste refrein]
O Friesland, land van liefde en van licht,
waar mijn hart nog altijd naar jou zwicht.
Waar het water ons draagt en de hemel ons kent,
waar ik jou vond, waar de wind ons vond.
O Friesland, mijn verlangen en mijn land,
met de zee en de meren aan je hand.
En als ooit de laatste avond begint,
zal ik nog fluisteren in de wind:
ik hou van jou, waar de wind ons vindt.
[Outro]
Langs de Friese meren,
onder sterren van de nacht, jij naast mij…
en Friesland om ons heen.
Waar de wind ons vond, waar onze liefde begon.
Lyric Geschreven door: AI, Ivo Itme.