Spave (Φθείρομαι) - Ζέστη
Raps: Spave
Beat: Δύσληπτος
Φι Θητα
2017
Τώρα έχει ζέστη και φοβάμαι μη λυγίσω,
τώρα θα φτύσω όλη τη πίσσα από το στήθος,
τώρα θα δεις ποιος είμαι εγώ. Τώρα με λέξεις στο χορό
μπαίνω μισός κι όλη τη δίψα μου θα σβήσω..
Δυο katana μεσ' στα χέρια και χορεύω σαν Δερβίσης,
ποιος θέλει να μπει; ποιος θέλει να το προσπαθήσει;
το αίμα φόρεμα βαρύ το σώμα μου στολίζει
και τα άκρα μου μπλεγμένα με ένα κόκκινο μαντίλι.
Κι μυρωδιά είναι γνωστή.. ααααααα
η μυρωδιά μένει εκεί,
η μυρωδιά μεσ' στο συρτάρι θα πονέσει πολύ,
κι όπως διαβάζω κάθε λέξη σπάω απ' την αρχή.
Κι 'ναι το φτυάρι μου βαρύ ποιος θα τολμήσει να δει;
από το μπάσιμο στο λάκκο μέσα πέφτουν νεκροί!
σέρνω χειμώνα και το χώμα για το πτώμα μαζί
και η στιγμή που θα τους θάψω δεν θα αργήσει να 'ρθει.
Έχω υφάσματα κρυμμένα που μου δίνουν κλωστή
και την τυλίγω στα καρφιά που 'χουν στα δάχτυλα μπει.
σκουριά,βαμβάκι λίγο αίμα,λίγος πόνος μαζί
κι μαριονέτα μου ρωτά ποιος μου ρουφά τη ζωή.
Όταν φορώ τη μάσκα μάγκα δεν με νοιάζουν πολλά,
βάζω ανασφάλειες στο δέντρο και περνάω θηλιά
κι 'χω μια τάση προς τη τέχνη και τη βία μαζί
γι' αυτό στη κάννη πάνω έχω σκαλιστό γιασεμί.
Κι έβγαινε φως απ' την ντουλάπα μου, ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΑΖΙ
αν το θυμάσαι η ντουλάπα είχε μαγεία πολύ,
μυστικά και πόθους κρύβαμε το βράδυ μαζί,
για να ενώνουν τα δωμάτια μας πριν την αυγή.
Και το τέρας των ονείρων κατοικούσε εκεί
και δεν σε πείραξε ποτέ γιατί με ξέρει πολύ
σου άφηνε πάντα καθαρή και ήσυχη διαδρομή
κι εγώ του έσπασα την πόρτα, προδοσία πικρή.
Κι ανοιγοκλείνω τρίτο μάτι όποτε θέλω μικρή
γι' αυτό ο,τι είδες από μένα είναι ο,τι θέλω να βγει.
εγώ κι αυτός που θέλω να 'μαι ακροβατούμε γυμνοί
κι 'μαι περήφανος για μένα μα λυπάμαι πολύ
Δεν άντεξες τον Φώτη,είχε να δώσει πολλα,
έφυγε ο μυστήριος Spave κι ελκυστική μοναξιά
κι έτσι ο,τι νιώθεις για μένα ξεθωριάζει απλά
κι αφού κατάπια σκατά τώρα θα φτύσω σκατά
Κι αφού τον Spave ήθελες τώρα τον Spave θα πάρεις
ξεφτιλίζω κάθε πούστη που νομίζει πως κοντράρει
όσα κιλά δεν έχω πάνω μου τα έχω στη φωνή μου
και το βλέμμα μου σε κόβει πριν να βγάλω το σπαθί μου.
Το πιο άσχημο couple μου σταματάει να σου μιλά
και συ κοίτα με απλά, και την αλήθεια περιμένω
μα δεν ξέρω να επιλέγω κι όμως έπαιξα στο έργο
κουκλοθέατρο σκιών με βαρύ rap των συνειρμών,
δεν ξέρω για ποιον γράφω πλέον,πλέον είμαι απών,
σε ταξίδι εποχών κι επώδυνων ρεαλισμών,
μένω ακίνητος μικρή, απλά φέρε τη κλωστή,
και ράψε μου τη τρύπα από τη λοβοτομή.
Δεν θα πονέσει πολύ,δεν θα πονέσει γιατί,
γιατί δεν μοιάζει με τον πόνο απ' τη δικιά σου σιωπή.
τώρα ακούμπα τη καρδιά μου. Τώρα παίξε μ' αυτή.
τώρα το σπίρτο καίει εμένα δεν μας καίει μαζί.
Πόσες ουλές να χωρέσει μια μόνο ψυχή;
και ένα χρέος φθοράς σέρνω στη πλάτη βαρύ.
ΦΘΕΙΡΟΜΑΙ εκ γενετής. Μυαλό Βάσανο Ψυχής.
εδώ φτύνουμε ψυχή κι αυτοί μιλάν για showbiz
Πιτσιρικά δεν είσαι εγώ και ούτε καν μη προσπαθείς
δεν γνωρίζεις το κενό μου θα τρομάξεις αν το δεις
έχω κάνει υπομονή που δεν μπορείς να φανταστείς
δεν θα πέσεις με αλλουνού φτερά! Βρες τι εκπροσωπείς
Το είπα έτσι γιατί ξέρω αυτό που θέλεις,
γιατί πιστεύεις πως θα ανέβεις άμα πέσεις,
γιατί ζηλεύεις που πετάω μέσα απ' την πτώση.
ΓΙΑΤΙ ΖΗΛΕΥΕΙΣ ΟΣΟ ΠΟΝΟ ΕΧΩ ΝΙΩΣΕΙ
Ρεαλισμό και φαντασία τα 'χω μπλέξει πολύ μέσα μου,
λέω στον εαυτό μου ο,τι λίγο χρόνο θέλω,
όμως δεν άλλαξαν πολλά,ο χρόνος κυκλικά περνά,
κι εγώ παλεύω κάθε μέρα να μην υποφέρω.
Τι να γράψω μου λέω και τι να δώσω ν' ακούς;
έχω σιχαθεί τα πάντα κι ανεβάζω σφυγμούς.
Θέλω τα beats μου να βρωμάνε σαν ψόφιους ποντικούς,
κι άμα δεν βγει όπως το θέλω δεν το δίνω ν' ακούς.
Τώρα η τελευταία ανάσα με χαράζει βαθιά,
κι από όσα έχω να φτύσω δεν βγήκαν ούτε τα μισά,
για μένα γράφω μοναχά μα πάρτο προσωπικά
και μια μέρα με ένα βλέμμα θα με νιώσεις ξανά...