Elxan Xanəlizadə - Eşq havası...- Kamran M. Yunis
Esse...
Dəli bir eşq havası var başımda…
Elə hey dolanır öz-özünə.
Dərdimi danışmağa adam tapmıram.
Dolub durmuşam. Sonsuz səssizlik,
ardınca çaxan şimşək və birdən,
ümidlərim yağdı üstümə yağış əvəzi…
Tənhalıqdan üşənən bədənimi islatdı.
Süzüldü damcı-damcı başımdan ayağımadək.
Acıqca susdum bu gecə…
Buludlar qızışdılar, coşdular,
hirslərini çıxdılar mənim səssizliyimdən.
Şimşək yenə çaxdı tükürpədici səslə.
Qorxutdu… Göy qübbəsi əvvəl qızardı,
sonra bənövşəyi oldu, daha sonra qapqara qaraldı.
Gözlərinin qarası düşdü yadıma.
Baxışlarındakı hikkəni gördüm
o gecə qaralan göyüzündə.
Birdən yenə yağış yağdı üstümə.
İslatdı məni təpədən dırnağadək…
Sığınmağa daldanacaq axtardım. Yox idin!
Tək-tənha yaşamağa məhkum edildiyimi
anladım bu gecə. Göydən əllərimə düşən
yağış damcılarınını azadlığa çıxarmaq
ümidi ilə dənizə səpdim. Damcılar böyüdü,
böyüdü və ovuclayıb dənizə səpdiyim
su özü dəniz oldu. Sonra dəniz böyüdü,
böyüdü okean oldu… Okeanlar kimi
keçilməz, dağlar kimi aşılmaz və qırılıb
parçalanan qəlbimin yarası sağalmaz…
Çünki sən yoxsan! Boşalan buludların
arxasınca aydınlaşan səma və bomboş sonsuzluq…
Tələsik son ümidlərimi səpdim çılpaq göy üzünə…
Qoy, onlar da azadlığa çıxsın düşüncəsiylə…
Səndən mənə qalan sonuncu xatirəmi də
ürəyimdən çıxardıb, atdım…
Azadam indi mən də…
Bəs deyirdilər, ölüm tək yaşanır,
eşq iki nəfərlikdi?
Mən niyə görmürəm o iki nəfərlik eşqi?
Başımda dolanır elə hey eşq havası…
Amma sən hələ də yoxsan!