Η ταινία μικρού μήκους «Έχω φωνή και ας είμαι παιδί» αποτελεί μια δημιουργία των μαθητών και μαθητριών της Δ΄ τάξης του 2ου Δημοτικού Σχολείου Αφάντου Ρόδου. Με την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών Μαρίας Πονίρη, Τσαμπίκας Ζωής Πιπερίδη και της εκπαιδευτικού Μουσικής Ειρήνης Κατταβενακή, τα παιδιά εξερευνούν μέσα από τη δική τους ματιά τις αξίες της ελευθερίας της έκφρασης, της ισότητας, του σεβασμού και της αποδοχής.
Με αφορμή την εκμάθηση του τραγουδιού «Έχω φωνή και ας είμαι παιδί», οι μαθητές συνειδητοποιούν τη δύναμη της δικής τους φωνής και το δικαίωμά τους να εκφράζονται. Μέσα από τρεις σιωπηλές σκηνές που εκτυλίσσονται στο σχολικό περιβάλλον, παρουσιάζονται περιστατικά αδικίας, αποκλεισμού και σχολικού εκφοβισμού, τα οποία αντιμετωπίζονται με ενσυναίσθηση, αλληλεγγύη και αγάπη.
Η ταινία ολοκληρώνεται με ένα πρωτότυπο τραγούδι και χορογραφία των παιδιών, μεταφέροντας ένα αισιόδοξο μήνυμα για έναν κόσμο πιο δίκαιο, ανθρώπινο και συμπεριληπτικό. Στην παραγωγή συνέβαλαν πολύτιμα οι γονείς του σχολείου Παναγιώτης Ηλιακόπουλος και Παναγιώτης Χατζηχριστοδούλου στη λήψη βίντεο, με τον δεύτερο να αναλαμβάνει και το μοντάζ της ταινίας, καθώς και ο Νικόλαος Τηγανίτης, ο οποίος συνόδευσε τα παιδιά στο αρμόνιο κατά την εκτέλεση του τραγουδιού.