İKİ EV ARASINDA 40 YILLIK HUSUMET
Bir tarafın yazı yaşarken diğer tarafın kışı görmesi, bir taraf baharı yaşarken diğer tarafın solup kuruması hep övünülen yanı olmuştur bu coğrafyanın. Dört mevsimi birden yaşaması, topraklarının zenginliği, insanlarının misafirperverliği her zaman dillendirilmiştir. Genel kanı: iyilik, güzellik ve sevgi üzerine oluşturulmuştur.
Büyük çaplı izlenimi sevgi, şefkat ve dostluk olan bu toprakları mikro düzeyde
incelediğimizde ortaya çıkanlar genel tanımlamanın tam tersini gösterir. Sevgi yerini nefrete, şefkat yerini zalimliğe, dostluk yerini düşmanlığa bırakır. "İki Ev Arasında 40 Yıllık Husumet" bu mikro incelemenin ortaya koyduğu veriler üzerinden meydana gelir.
“ Çalışma içerik olarak büyüdüğüm köydeki insanları ve evleri arasındaki ilişkiyi ele almaktadır. Köy yaşamının yıllar içerisinde oluşturduğu akrabalık ve
ailevi bağların yanında geliştirilen derin sorunlar kurulan ilişkilerin kendisini gölgede bırakmaktadır. Kapatılan kapılar, örtülen perdeler, sofradan kaldırılan tabaklar
oluşturulan bağları yok ederken husumetin kendisini güçlendirmektedir. Akraba ve hasım olma durumu ikiz kardeş niteliğine bürünür. Birbirinden kopamayan, saygı gösterme konusunda elinden geleni yapan ama içindeki husumeti de çözmek istemeyen bu anlayış kendisinden sonrakine devreden bir yapıya dönüşmüştür. Sevgi nasıl bu topraklarda nesilden nesile geçiyorsa nefrette bir kişiden başka bir kişiye devretmektedir.
Husumeti devreden ve devralanları işaret eden bu çalışma;
insanların kötü yanının ne denli bunalımlara yol açtığını bilmesi ve bu konuda
görüşlerini derinleştirmek için sarf ettiği olumlu yanı üzerinedir.