NOWENNA DZIEŃ#6
NOWENNA DZIEŃ#6 – Współczucie 🤍🕊️
Uważność św. Anieli szczególnie wyrażała się w jej zdolności do współczucia 🤲. Potrafiła zobaczyć człowieka tam, gdzie inni widzieli jedynie błąd, słabość albo zagrożenie ⚠️. Jej serce było wrażliwe na tych, którzy byli zagubieni 🌫️, dalecy od Boga ✝️, a często także odrzuceni przez innych 🚶♂️🚶♀️. Nie przechodziła obok nich obojętnie, bo wiedziała, jak łatwo człowiek może zagubić drogę i jak bardzo potrzebuje wtedy czyjejś obecności 👣🤍.
To współczucie wyrastało z głębokiej szczerości wobec samej siebie 🪞🙏. W modlitwie Aniela nie ukrywała własnych braków w miłości. Bolała nad tym, że tak późno zaczęła służyć Bogu i że jej miłość była jeszcze zbyt mała 💔. Właśnie dlatego potrafiła zrozumieć tych, którzy jeszcze nie znali Boga albo nie umieli żyć blisko Niego 🌱. Widziała w nich nie wrogów ani ludzi gorszych, ale serca, które potrzebują światła ✨.
Jej modlitwa pokazuje, jak bardzo poruszał ją los tych, którzy nie znali Boga. Pisała, że serce jej pękało na myśl o nich 💔 i że byłaby gotowa przelać za nich własną krew ❤️🔥. To nie były puste słowa, lecz wyraz uważności, która pozwalała jej naprawdę przejąć się cudzym losem. Aniela współczuła całą sobą 🤍.
Mindfulness Anieli wyraża się przez współczucie – czyli pozwolenie na to, by cudzy ból mnie poruszył 😢, bez ucieczki 🏃♀️❌ i bez obojętności 🚫.
Pytanie do modlitwy:
Kogo w swoim otoczeniu najłatwiej mi pominąć lub odrzucić? 🤔
Czy potrafię choć przez chwilę spojrzeć na tę osobę z takim współczuciem, z jakim patrzy na nią Bóg? 🙏👀
🎶 Oprawa muzyczna 🎶
Szóstego dnia nowenny towarzyszy nam pieśń „Wczorajszy dzień” 🎧🤍
📝 tekst: s. Aleksandra Stachnik OSU
🎼 muzyka: s. Bogusława Kalinowska OSU
„Wczorajszy dzień zaprasza nas do źródeł,
Anieli siew, Urszuli męstwa żar.
I wiele tych, co same siebie dały,
By Chrystus Skarb mógł stanąć pośród nas.” 🌱✨
Refren:
Idąc razem tworzymy wspólny dom 🏠🤝,
dzieło pragnień naszych serc i trudu rąk.
Każdą chwilą uczymy się w nim żyć ⏳,
dzień po dniu wciąż więcej kochać ❤️, bardziej być.
Ta pieśń prowadzi nas ku współczuciu przeżywanemu we wspólnocie 🤍.
Przypomina, że nie idziemy sami, lecz razem 👣👣, ucząc się wrażliwości na historię drugiego człowieka i pozwalając, by Duch Święty 🕊️ kształtował w nas serce podobne do serca Chrystusa ✝️🌿.