Lyrics:
ik laat de pen schrijven en mijn stem zwijgen
vertrouw op de handen die me eigenwijs de weg wijzen
beiden ogen die zijn troebel en toch zie ik het helder
ik dwing me om me over deze verloren liefde te zetten
maar dat kan niet, want bij het opstaan
ben jij altijd het mooiste wat mijn dag biedt
en door de steken voel ik langzaamaan de tranen komen
breken met je liefde is harder dan ernaast lopen
ik laat het gaan en verdraag de pijn
zie mijn spiegelbeeld in tranen als ik naar je kijk
want ik raak je kwijt.. de dagen dat ik zonder jou ben
zit ik opgescheept met haat en spijt
ik voel me zo klote, ik mis je lach,
je ogen, het blijft maar door mijn hoofd spoken
dus ik koester de gedachte dat je bij me was
want je zal het mooiste blijven dat de tijd me bracht
ik kijk naast me in mijn bed -ik heb het steenkoud
de liefde brand niet meer maar mijn ziel die wil nog steeds jou
het ging de mist in, verdwaalde schepen richting
de verkeerde kant, weer aan wal alsof mijn hart de gids is
en het kompas wijst de verkeerde weg, ik weet niet waar ik ben
ik laat het varen ik ben bang de weg te vragen
beschrijf dit als de ogen die me toen verdronken
en nu zink ik in de grond maar heb de schat niet weer gevonden
ben alleen met mijn gedachtes en die dwalen af
wanneer ik aan je denk, wil het je zeggen als ik praten mag
maar naderhand is het beter dat wij gebroken zijn
niet voor elkaar bestemd, verhef mijn stem want dat geloofde jij
nu is het over en ik laat het
de antwoorden zijn niet meer nodig, ik ken de vragen
kijk naar mijn eigen verdriet zo kan ik je lach vergeten
en de kaart naar mijn geluk weet ik eindelijk 's af te lezen
Spark:
.....
Check it out on www.urbanstreetforum.nl