Шароф Рашидов ким эди?
Давлат ва жамоат арбоби, ёзувчи Шароф Рашидович Рашидов 1917 йил 6 ноябрда Жиззах шаҳрида туғилган. Жиззах педагогика техникумини (1935), Самарқанд далат университетининг филология факултетини тугатган (1941).
Шароф Рашидов Самарқанд вилояти газетасида масъул котиб, муҳаррир ўринбосари ва муҳаррир (1937—41,1943), Ўзбекистон Компартияси Самарқанд вилоят комитети котиби (1944—47), «Қизил Ўзбекистон» газетаси муҳаррири (1947—49), Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмаси бошқаруви раиси (1949—50), Ўзбекистон Олий Совети Президиуми раиси (1950—59). Ўзбекистон Компартияси Марказий комитети 1-котиби (1959—83) лавозимларида ишлаган.
Шароф Рашидов «Чегарачи» достони (1937), «Қаҳрим» шеърлар тўплами (1945), «Ғолиблар» қиссаси (1953), «Бўрондан кучли» (1958), «Қудратли тўлқин» (1964), «Ғолиблар» (1972) романлари, «Кашмир қўшиғи» лирик қиссаси (1956) муаллифи.