Güneş&Ay - Yankı
Güneş&Ay - Yankı
Tutamıyorum, aniden yüzümü yıkıyor yaşlar.
Hüznüm her gece dinlenir ve sabah yeniden başlar.
Buğulanıyor gözlerim, önümü göremiyorum.
Hayallerden uzaklaştım, sonumu bilemiyorum.
Tablosuz, boş duvarlara benzer yalnızlığım.
Karamsar manzaralar çizili duvarları silemiyorum.
Boşlukta yankılanıp, yüzüme çarpıyor sesim.
Sanki kalabalığın içinde ben kimsesizim.
Kalmayacaksa dünyada bir adımlık izim,
Ne anlamı var uğraşın, emeğin, gayemizin…
Soğuk, sessiz odalarda yalnızım.
Boğuk, hissiz zamanlarda var sızım.
Yalnızlığı kabulleniyorum, mutluluğa susup.
Kendime çekiliyorum ve yine kendime küsüp.
Sona kalkışıyormuşum sanki, yüzümü asıp.
Sonsuzluğa adım atmışım, umudumu kesip…
Boşlukta yankılanıp, yüzüme çarpıyor sesim.
Sanki kalabalığın içinde ben kimsesizim.
Kalmayacaksa dünyada bir adımlık izim,
Ne anlamı var uğraşın, emeğin, gayemizin…
Kitap: Derya’dan Dünyaya
Sözler: Deniz Derya ÖZKAN
Düzenleme: Esat ÖZKAN
#music #yeni #keşfet #yankı #yalnızlık