Vuslata Hasret
Güller susuz sana; ey gül peygamber
Güller sana aşık; ey insanlığın efendisi
Senin hasretinden yüzleri gülmüyor
Vuslat ne zaman ey insanlığın efendisi?
Ağaçlara konan şirin sesli bülbüller
Senin gül cemaline; özlem duyarlar
Bir an kavuşsak diye arzu ederler
Vuslat ne zaman ey insanlığın efendisi?
Sinelere tek çare sensin gül efendim
Senin nefesin gönüllere dermandır
Bizi senden ayrı koyma can efendim
Vuslat ne zaman ey insanlığın efendisi?
Emin vuslata hasret; hep bekliyor
Senin nurlu yolunda; daima ilerliyor
Sana ulaşmak için; hakka yalvarıyor
Vuslat ne zaman ey insanlığın efendisi?