Təranə Vaqifqızı Ata
Bəstəkar - Hacı Xanməmmədov - Kamança üçün sifoniya
Ata...
Canım ata
Sagliğinda qol qanadim, varım ata.
Gedişinle yaman vurdun...
Yoxlugunla ruhumuzu shikəst qoyan... atam mənim.
Ata..
Andim ata
Uşaqlığdan “ata canı” deyən dilim quruyaydi.
Bəzən coşub ucaltdığım səs tellərim qırılaydı.
Eşidəndə xəstəliyin... qulaqlarim kar olaydi...
Can dərmani tapilmayan atam mənim...
Ata..
Səndən sonra anam yaman kövrəy olub.
Bulud kimi dolub, dolub.
Gülər üzü, şux qaməti yaman solub...
Anamızın mərd dirəyi... atam mənim...
Ata...
Şikayətim var sənə...
Ata...
Yadindadir hər məclisdə...
badə vurub dostlugunuzdan danışan,
Anamın da min əziyyətlə qullugunda dayandığı,
...Dost tanishin... yadindadir?
Yaziq anam... indiyədək gözü yolda.
Bəlkə səni xatirladan kimsə gələr.
Heç olmasa zəng eləyib salam verər.
Bir az səndən söhbət edər...
Yoxdur ata...
O zamandan yoxdur ata...
Xəstə ikən yatağında.. dostsuz qalan... atam mənim..
İndi səni əvəz edən məzar daşın.
Qucaqlaram... tüm bədənim soyuqlaşır.
Azacıq dən düşmüş saçın... qara qaşın..
İllər keçir..
Daşdan baxan rəsmin hər il cavanlaşır... ata...
Qocalmayan atam mənim..
Həyatından... vaxtsız köçən... atam mənim...