Yakın Uzak
Yazar : İlkay Eren
İlkay Eren' in ''Gün geldi'' isimli blog adresinden seçmiş olduğumuz bazı kısa yazıları, serbest şiirleri ''Kısalar'' adı altında derledik.
Seslendiren: İlkay Eren
Metin:
YAKIN UZAK
Bir adam vardı. Denizi seyretmeyi severdi, özellikle Karadeniz'i...
Dalgasına bayılırdı, köpüklere.
Büyük ve güçlüydüler.
Değdiğini yıkardı bu dalgalar, önlerinde hiçbir şey duramazdı.
Öylesine aşıktı ki bu dalgalara yokluğuna alışamadı.
Seyretmeyi severdi, yaşamayı Karadeniz ile beraber.
Şimdilerde seyredilecek bir şey kalmamıştı ki, bir düş gördü adam.
Çölün ortasında elinde bir ney, başında bir sarık.
Sıcak bir havada öyle oturmuş neyini üflüyordu.
Karşıda iki piramit, piramitlerin arasında kavurucu Güneş.
Gözleri bedeninden ayrıldı sanki.
İlerledi, ilerledi...
Küçücük piramitler devasa yapılar olana kadar ilerledi.
Güneşe yaklaştı, yaklaştı; hızla, büyük bir hızla...
Ve durdu ansızın gözler...
Bedene ışık hızıyla geri döndü.
Ve uyandı adam.
Sonra anladı!
Karadeniz hala aklındaydı.
Bedeninin bir parçası olmuştu.
Kendini ait hissettiği yer, hayallerinde de gerçekti.
Sonra hayalini düşündü.
Sonsuz yolculuğa çıkmasına engel oluyordu geçmişi.
Aslında uzaklaşmıştı....
Uzakları düşündü sonra.
En uzak düşüydü bu ve bu düş dahi ona geçmişi kadar yakındı.
Yaşanmamışlıklar dedi herhalde.
Sonra faniliğin baki olduğuna inandı.
Tasını tarağını topladı ve bekledi.
Yakında yolculuk vardı Karadeniz'e.
Madem uzaklaşamıyordu, o halde hissettiği yerde kalmaması için bir neden de yoktu.
Bekledi adam ve zamanı gelmişti, gitti.
Günlerce seyretti ve seyretti ve seyretti.
Nefes alıyordu.
Sonra bir daha düşündü.
Bir sonra ki hayali ona gözükene kadar düşündü adam.
İlkay Eren / / ilkayerenn
Sosyal Medya Hesaplarımız:
Facebook: https://fb.com/sahnetidi
Twitter: / tidisahne
Instagram: / tidisahne