http://www.bendeanneolmakistiyorum.com
Doktor bey benim de çocuğum olacak mı?
Halit Bey'e tek bir şey söylüyordum. "Doktor bey benim de çocuğum olacak mı? Neyim var, neyim yok bunlar önemli
değil. Olacak mı olmayacak mı?" Önce bir gözlem yapmamız gerektiğini söyleyip beni muayeneye çağırdı. Endometriozis, yani çikolata kistim olduğunu, bunun da hamile kalmamı en- gellediğini o gün öğrendim. Önceki doktorlar eşimin testinde, sperm hareketliliğinde problem çıktığı için gebelik oluşmadı- ğını söylemişti. Ama Endometriosiz de tamamen bir kısırlık nedeniymiş... Doktorum çıkan sonuçlar üzerine "Senin çocu- ğun normal yollarla olmaz ama tüp bebekle yaparız." dedi.
O aşamalar zor bile olsa bunu anlamıyorsunuz. Vücudu- nuzun şekli değişiyor, kilo alıyorsunuz, bunların hiç önemi yok; tek önemli olan hamile kalabilmek. Hep onu düşünü- yorsunuz. İki-üç ay tedavi gördüm. Yumurtalarım toplandı. Halit Bey bana transfer yapmamakta kararlıydı; bekliyordu aşama aşama... Sonunda ağustos ayında transfere karar verildi. Hamile kalınca her şey değişecek zannediyorsunuz ama hiç- bir şey öyle kolay olmuyormuş, her şey hamile kaldıkta sonra başlıyormuş.
Gebelik testini on üç kere yaptırdım...
Gebelik testinde gebe olduğumu öğrendim. Aslında bu üç kere yapılan bir test ben on üç kere yaptırdım. Eşim, yeter ar- tık gitmeyelim dese bile gebeliği öğrene kadar her gün gebelik testi yaptırdık. O bitti. Keseyi gördük, kalp atışını dinledik. O aşama da bitti. 1,5-2 aylık hamileyim; o güne kadar her yıl iki kez tatile çıkardık. Hamile olduğum için ben gitmek istemi- yordum; eşimi ikna etmesi için Halit Bey'den yardım istedim. Ama o aksine "Gidin, gezin, tatilinizi yapın." dedi. Dualarla yola çıktık. Fethiye'ye gittik. Bayramda biz hastane arıyoruz. Bebeğin kalp atışını duyacağız. İşin en tuhaf yönü bunlardı.
Hamilelik öncesi zor ama sonrası da zor... O kadar heves- lisiniz ki "Hamile kalamayacak mıyım?" düşüncesinin yerini hamile kaldıktan sonra kaybetme korkusu alıyor.