Feyzullah Bingöl - Dilsiz Yara
Şiir: Feyzullah Bingöl - Dilsiz Yara
Yorum: Mahir Amca
Yüreğini koyduğu masada, şimdi yumruğu yankılanıyordu
Masa; şarabını dökerken, gece gerçeğe soyunuyordu
Ölüm değildiyse de sevişmenin son nefesi
Kirdi, dudaklarında kalan ellerin izi
Aşka aşık olanın, önünde sonunda yüreği nasırlaşıyordu
Avuçların içi kan terlerken; gözler, sözlerle kavga ediyordu
Vardır elbet emeksiz sevilmenin bedeli
Bilmesek de geleceği, kimse değiştiremez geçmişi
Vardır elbet emeksiz sevilmenin bedeli
Bilmesek de geleceği, kimse değiştiremez gerçeği
Göğsümün üstüne serdim
Yüzünü sevdiğim
Cayır ateşle tutuştu
Yangın yüreğim