Antonio (Minotauro) Nogueira Vs Bob Sap
Mieszane sztuki walki[edytuj]
W 1999 roku, po wywalczeniu 3. miejsca na mistrzostwach świata w BJJ w kategorii absolutnej, rozpoczął starty w mieszanych sztukach walki. Dwie pierwsze walki stoczył w USA, obie wygrywając przez poddanie. Przez następnych 7 lat jego kariera była jednak związana z Japonią. Zadebiutował tam w październiku 1999 roku, gdy wystartował w turnieju organizacji RINGS pod nazwą King of Kings 1999 Tournament. Doszedł w nim do finału, pokonując po drodze trzech rywali. Zmierzył się w nim 26 lutego 2000 roku w Tokio z amerykańskim zapaśnikiem Danem Hendersonem. Nogueira przegrał przez niejednogłośną decyzję sędziów, doznając pierwszej porażki w karierze MMA.
Na przełomie 2000 i 2001 roku wziął udział w kolejnej edycji turnieju King of Kings. Tym razem go wygrał, w finale pokonując Holendra Valentijna Overeema przez duszenie trójkątne rękami. Był to ostatni występ Nogueiry w RINGS, bowiem wkrótce potem podpisał kontrakt z konkurencyjną organizacją PRIDE Fighting Championships.
PRIDE FC[edytuj]
W swoich dwóch pierwszych walkach pokonał przez duszenie trójkątne nogami Gary'ego Goodridge'a i Marka Colemana, dzięki czemu otrzymał szansę walki o nowo ustanowione mistrzostwo organizacji w wadze ciężkiej. Zmierzył się o nie 3 listopada 2001 roku, podczas gali PRIDE 17 w Tokio z Amerykaninem Heathem Herringiem. Nogueira wygrał przez jednogłośną decyzję sędziów, zostając pierwszym mistrzem PRIDE FC w wadze ciężkiej. Przez następne 1,5 roku był niepokonany w 5 walkach, wygrywając przed czasem przez techniki parterowe m.in. z Bobem Sappem, Semmym Schiltem i Danem Hendersonem.
16 marca 2003 roku podczas PRIDE 25 w Jokohamie bronił mistrzostwa przeciwko Fiodorowi Jemieljanience. Nogueira był faworytem, jednak to pretendent wyraźnie przeważał w trakcie całej walki, również w uważanym za domenę Brazylijczyka parterze. Ostatecznie Rosjanin wygrał przez jednogłośną decyzję, zdobywając tytuł[2].
5 miesięcy po utracie mistrzostwa Nogueira zmierzył się z debiutującym w PRIDE Ricco Rodriguezem (byłym mistrzem UFC). Amerykanin zdołał trzykrotnie obalić Brazylijczyka i przez większą część walki utrzymywał dominującą pozycję w parterze, mimo to sędziowie przyznali jednogłośnie zwycięstwo Nogueirze. Werdykt ten wzbudził znaczne kontrowersje, więc PRIDE FC wydało oficjalne oświadczenie tłumaczące decyzję sędziów. Wyjaśniono w nim, że kryteria punktowania przyjęte przez organizację premiują zawodnika, który dąży do zakończenia walki przed czasem i z racji tego, że Nogueira wykonał wiele prób poddania przeciwnika, to jemu przyznano zwycięstwo[3].
Z powodu kontuzji Jemieljanienki, która wykluczyła go na dłuższy czas ze startów, władze PRIDE FC postanowiły zorganizować walkę o tymczasowe mistrzostwo w wadze ciężkiej (9 listopada 2003, PRIDE Final Conflict 2003). Zestawiono w niej dwóch głównych pretendentów − Nogueirę i Mirko "Cro Copa" Filipovicia. Chorwat wygrał pierwszą rundę, dominując w stójce (niemal równo z gongiem kończącym starcie doprowadził do nokdaunu rywala kopnięciem okrężnym w głowę), jednak w drugiej Brazylijczyk odwrócił losy pojedynku, gdy zdołał uzyskać szybkie obalenie i zakończyć walkę za pomocą dźwigni na staw łokciowy[1].
W 2004 roku wystartował w turnieju PRIDE Heavyweight Grand Prix, skupiającym najlepszych zawodników PRIDE w wadze ciężkiej. Pokonał w nim kolejno Hirotakę Yokiego, Heatha Herringa oraz Siergieja Charitonowa. W finale starł się po raz drugi w karierze z Jemieljanienką, a stawką było zunifikowane mistrzostwo w wadze ciężkiej. Jednak walkę, po przypadkowym zderzeniu głowami, w wyniku którego Rosjanin doznał rozcięcia na czole, przerwano i uznano za nieodbytą. Powtórzono ją 31 grudnia 2004 roku na gali Shockwave 2004 w Saitamie. Podobnie jak w 2003 roku, wygrał Jemieljanienko przez jednogłośną decyzję sędziów[2].
Robert Malcolm "Bob" Sapp (Japanese: [Bobbu Sappu]; born September 22, 1974)[2][3] is an American kickboxer, mixed martial artist, professional wrestler, actor, comedian and former professional American football player. Sapp currently has a combined fight record of 22--28--1, mostly fighting in Japan. He is well known in Japan, where he has appeared in countless commercials, television programs, and various other media, and has released a music CD, It's Sapp Time. He also appeared in an episode of the HBO program Real Sports with Bryant Gumbel. He is currently working sporadically for various MMA promotions in the U.S., Japan, and Europe. In MMA, Sapp holds a win over Kiyoshi Tamura and in K-1, he holds wins over K-1 legend Ernesto Hoost (2x) and Cyril Abidi.