"Пра любiмы iнстытут..."
Духовные поэтические открытки "З вершаняткавай дзюбкi" от рабы Божией Ники (Виктории Смолко)
ПРА ЛЮБIМЫ IНСТЫТУТ
Iду на занятак у мой iнстытут
Па роўнай дарожцы наперад.
Мяне там чакаюць убачыць, пачуць -
I лёгка знаходжу я дзверы!
На лекцыях цiха: мае слухачы
Заўсёды трымаюць увагу,
Яны забываюць за часам сачыць,
Мне дораць любоў i павагу!
Да кафедры родны вядзе калiдор,
Ужо заблукаць не баюся.
Заўсёды спаткаецца светлы анёл,
Аклiкне - душой усмiхнуся!
"Не бегай!" - выконваю добры наказ.
У сумачку папкi складаю.
I дзякую Богу за цуд кожны раз,
За тое, што я выкладаю!
За мудрых людзей на дарожцы маёй,
За будзень працоўны, прыемны,
За тое, што з працы вярнуся дамоў -
У храм свой маленькi, сямейны!