"Leven is dansen tussen je grootste verlangen en je grootste angst" aldus Tony Robbins.
En ik heb gedanst als een malle.
Zangeres worden en zonder angst kunnen zingen. Na jaren proberen had ik het opgegeven.
Perfectionisme, 'niet goed genoeg zijn', ze blokkeerden me volledig.
Daar was duidelijk werk te doen aan mezelf.
Na mijn show in juni waar ik een spannende monoloog hield, middenin de spotlight, voelde ik, nu is het tijd.
Als ik 88 ben en terugkijk heb ik spijt als ik deze kans niet pak.
En zo geschiedde.
Met mijn vocal coach Manon Sloos heb ik geoefend en werd ik steeds zelfverzekerder.
De intentie van mijn zelfgeschreven tekst wilde ik meegeven met mijn stem. Daardoor ging ik weg van 'is het wel mooi genoeg' en
'wat zullen anderen ervan vinden'.
Mijn boodschap mocht ik doorgeven. Mijn verhaal. Jouw verhaal. Mijn stem. Jouw stem.
Het maakt me niet uit wat een ander me zegt. Of je het mooi vindt of niet. Dat is niet meer waar het om gaat. Ik voelde wat ik wil doorgeven. Daar gaat het om.
Wat wil jij doorgeven?
Ik laat mezelf horen.
Laat jij jezelf horen?!
En dank je wel dat je erbij was en naar mij geluisterd hebt. Je hebt gezorgd dat mijn grootste verlangen waargemaakt is en mijn angst weggenomen.
Waar mag jü je laten horen en wat kan je bereiken als je moed x10 gaat?
Op welk podium wil jij spreken?
Welk verhaal mag je vertellen?
Hoe ga je zorgen dat mensen aan je lippen hangen?
Wil je het hieronder delen? Het uitspreken is de eerste stap!