Neden Aşık Oluruz ?
Bilim adamları gibi, psikologlar da aşk konusuna oldukça fazla kafa yoruyorlar. Malum, pek çok hastalarının yaygın sorunlarından biri de aşk. Umutsuz aşklar, biten aşklar, başlayamayan aşklar, insanları psikologların kapısına kadar getiriyor. Elbette, psikologların bazı dar görüşlü kişiler gibi “deli doktoru” olmadığını, her sağlıklı bireyin aslında profesyonel destekle daha sağlıklı bir ruhsal denge kurabileceğine inanıyoruz. Ancak, burada söz ettiğimiz, ciddi ruhsal çöküntüler nedeniyle psikologlara ihtiyaç duyma seviyesine gelmekle ilgili.
Ancak aşk, bu değerli bilim insanlarının dediğine göre, ruhsal çöküntüleri simetrik bulunmayan yüz hatlarına sahip olmamamız nedeniyle bize yaşatıyor! Üstelik saniyenin beşte biri gibi bir sürede de “o”nu tanıyabilen bir kavrama mekanizmasıyla yaşıyor olmamıza rağmen, biri geliyor ve “seni simetrik bulmadım” diyerek sizden uzaklaşıyor. Alın size aşk acısı!
Simetrik yüz hatları, genetik olarak herhangi bir bozukluğu, sakatlığı bulunmadığını gösteren bir ipucu niteliği taşıyor. Dolayısıyla bizler, simetrik yüz hatlarına sahip kişileri çekici buluyor ve çoğalmasını arzuluyoruz. Temelde aşk böyle bir şey yani. Ayrıca, “Birbirinize çok yakışıyorsunuz. Sanki birbirinizi andırıyorsunuz” gibi söylemler de zaten kendimize benzer kişileri seçmek istememizden kaynaklanıyor. Kendimizin, karşı cinslerdeki versiyonlarını seçmeye gayret gösteren bir analiz sistemi çalıştırıyoruz. Elbette istemeden.