Ф. М. Достоевский - “Белые ночи” (полная версия)

Опубликовано: 16 Август 2026
на канале: Walter Hoca
2,057
22

Ру: «Бе́лые но́чи» — повесть русского писателя XIX века Фёдора Михайловича Достоевского. Повесть была написана Достоевским в сентябре-ноябре 1848 года. В это время Достоевский тесно сдружился с поэтом и писателем Алексеем Плещеевым, вместе с которым они состояли сначала в литературно-философском кружке Николая и Андрея Бекетовых, а позже и в кружке Михаила Петрашевского.
31 октября 1848 года было получено разрешение Петербургского цензурного комитета на публикацию повести. Впервые была напечатана в двенадцатом номере журнала «Отечественные записки» с посвящением Плещееву.
В дальнейшем повесть подверглась значительной переработке. В 1860 году при подготовке своего собрания сочинений Достоевский придал романтическим мотивам главного героя большую определённость путём переработки его монолога и включения в него пушкинских образов. Исследователи обращают внимание также на исключение вернувшимся с каторги писателем фразы: «Говорят, что близость наказания производит в преступнике настоящее раскаяние и зарождает иногда в самом зачерствелом сердце угрызения совести. Говорят, что это действие страха». Предполагается, что за годы каторги Достоевский перестал верить в данное утверждение. Были убраны и некоторые сентиментально-романтические фразы, такие как: «и залилась слезами», «подавляя слезы, которые готовы были хлынуть из глаз моих». В издании 1860 года посвящение Плещееву ещё сохранилось, в издании 1865 года оно уже было снято.

ENG: "White Nights" (Russian: Белые ночи, Belye nochi) is a short story by Fyodor Dostoevsky, originally published in 1848, early in the writer's career.
Like many of Dostoevsky's stories, "White Nights" is told in the first person by a nameless narrator. The narrator is a young man living in Saint Petersburg who suffers from loneliness. He gets to know and falls in love with a young woman, but the love remains unrequited as the woman misses her lover, with whom she is finally reunited.

TR: Beyaz Geceler (Rusça: Бе́лые но́чи, Belye Nochi), 1848 yılında yayımlanmış, 19. yüzyıl Rus yazarlarından Fyodor Dostoyevski'nin kısa öyküsüdür. Dostoyevski'nin ilk eserlerinden olan "Beyaz Geceler"de hayalperest bir adamın dört günlük aşkını anlatılır. Yazarın "hayalperest" tanımlaması ilginçtir. "Hayalperest" sıfatı kitapta aşkını, duygularını, hayatını hayallerinde yaşayan; toplumun dışına itilmiş insanlara yakıştırılmıştır.
Dostoyevski'nin diğer realist ve karamsar eserlerine göre oldukça farklı olan hikâye, romantik unsurlar barındırır ve coşkulu bir ruh halini yansıtır.
Romanın kahramanı olan genç adam Sankt-Peterburg'un kasvetli ve beyaz gecelerindan birinde, tesadüfen kendisi gibi yalnız olan bir genç kız Nastenka ile tanışır. Nastenka'yla beraber tüm hayallerini ve anılarını paylaştıkları ve birbirleriyle bağ kurdukları dört beyaz geceyi Sankt-Peterburg'un sokaklarında geçirir. Nastenka birkaç yıl önce tanıştığı ve bir yıl sonra evlenecekelerine dair söz verdiği sevgilisini beklemektedir. Genç adam ve Nastenka geçirdikleri gecelerde birbirlerine yakınlaşırlar ve ikisi de karamsar duygularını unuttukları anlar geçirir. Dördüncü gece artık ümitleri kalmamıştır ve genç kahramanımız Nastenka'ya olan hislerini açıklar. Nastenkayla yürümeye başlarlar. Gece yarısına doğru eve dönmeye karar verdikleri sırada bekledikleri kişi onlara doğru gelirken Nastenka bir anda kahramanımızın kollarından ayrılıp o kişiye gider. Bu durum sonrasında kahramanımız eski yaşantısını ne kadar sıkıcı ve sıradan görse de o hayatına geri dönmek zorunda kalır.