ทำนองสรภัญและเสียงโดย พระอาจารย์เสรี
บัดนี้ จะได้กล่าวถึงประวัติเรื่องราวของกล่องข้าวน้อยฆ่าแม่ ในสมัยแต่โบราณยังมีเหตุการณ์เกิดขึ้นที่บ้านตาดทอง บ้านนี้มีอาชีพทำนา จะกล่าวถึงลูกกำพร้ามีชื่อว่า เจ้าทอง เดือนหกฝนตกน้ำนองจะกล่าวถึงเจ้าทองพาควายไปไถนา เจ้าทองทำเป็นเฝ้าแนม เมื่อตาวันสายแล้วรอแม่บ่เห็นมา เจ้าทอง หิวข้าวจนตาลาย หิว…จนแสบไส้ทั้งจ่ม ทั้งไถนา จะกล่าวถึงแม่ของเจ้าทอง หาบเอากล่องข้าวน้อยไปส่งให้ลูกที่นา พอมาถึงจึงเอิ้นใส่ลูก ให้เจ้าผูกควายไว้แล้วขึ้นมากินข้าวสา แม่เอาข้าวมาส่งแล้ว ขอให้ลูกแก้วมากินข้าวสาหล่า มีแก่วบองพร้อมทั้งปูปลา มากินสาลูกหล่าแม่เอามาส่งให้ เจ้าทอง พอเห็นกล่องข้าวน้อยย้านแต่ข้าวมันหน่อยกะเลยฮ้องมาใส่…ว๊ากล่องข้าวใหญ่เป็นหยั๋งบ่เอามา โอ๊ย! อีห่า มึงแพงไว้ท่าผู้ใด๋ แม่เลยบอกว่ากล่องข้าวน้อย..ก็จริงอยู่หล่าแต่ว่ามันแน่นใน กินสาก่อน จึงด่ามารดา ลูกจะรู้ว่า….มันน้อย... รึ….มันใหญ่ เจ้าทอง หิวข้าวเหลืออดเลยปลดเอาแอกอันน้อยจะฆ่าแม่ทันที แม่รู้ว่า ลูกจะมาตี จึงวอนให้ลูกปรานีอย่าตีแม่เด้อลูกหล่า ๆ โอ…โอ่…โอ้…ทองจ๋าทองลูก...หล่า อย่าฆ่าแม่ ฟังกระแสแม่ก่อนนะลูกหนา อย่าฆ่าแม่บาปกรรมจะซ้ำมา
เพราะมารดามีคุณเหลืออนันต์ ตั้งแต่เล็กจนโตๆ แม่เลี้ยงเจ้าคุณของแม่นั้นเล่ามีมากหลาย เลี้ยงแต่น้อยจนใหญ่ให้เห็นใจ บ่เคยเอามือใดตีลูก…ตน พอเลี้ยงใหญ่ขึ้นมาๆทรยศ เจ้าใจคดใจเลี้ยวช่างฉงน อย่าฆ่าแม่เลยลูกจ๋าโปรดหลู๋โตน แม่ขอชีวิตไว้สักหน เถิดลูกยา…..