Ёдат ба хайр, аз ман агар ёд мекунӣ,
Ёди маро кашида ба бар, ёд мекунӣ.
Шомат пур аз ситораву субҳат сафед бод,
Аз ман агар ки шому саҳар ёд мекунӣ.
Имрӯз агар намекунӣ ёд аз мани ғариб,
Як рӯз бо ду дидаи тар ёд мекунӣ.
Рӯзе ки сӯхт ҷони ту аз оташи фироқ,
Аз ишқи ман ба сӯзу шарар ёд мекунӣ.
Рӯзе, зи ман, ки аз ғами ишқи ту сӯхтам
Бо изтиробу доғи ҷигар ёд мекунӣ..
Шаб ба хайр бод Азизони дил!!!