Somnambule
Günler kısa anlara eriyor
Kendimi artık tanımıyorum, kayıp her yerim
Dünyayı gerçekte olduğu şey olarak gördüğüme inanırdım
Ama yine de gelişi bana eziyet ediyor, ancak
Daha güçlü olduğuma inanırdım, hikayemiz tarafından yıpranmış
Yaralarım onun için açılıyor, üzülmemem mi gerekir?
Rüzgar Doğu'ya esiyor, gülüşler ve okşayışlardan
Ben diğer yana salınıyorum
Ve ben uyurgezerim
Düşüm sessizlik haline geliyor, ve onsuz etrafta geziniyorum
Bir inançsızın şüpheleri gecenin içinde kayboluyor
Ve her şey kararlaştırıldı
Yalnızca ideallerle, kırık kelimelerle yaşıyorum
Aşkla ve bilinmeyenle tamamlanmayı deniyorum
O beni sardığında, artık korkak gibi hissetmiyorum
Geçmiş zorluklar uzaktaymış gibi görünüyor, ancak
Biliyorum ki bu çile asla yok edilemez
Pişmanlıklarla saçılmış bir hayatın umudu
Ama bana baktığı zaman, kalbimin attığını hissediyorum
Ve onsuz, bu kendini yavaş yavaş gösteren bir ölüm gibi
Rüzgar Doğu'ya esiyor, okyanus beni sallıyor
Şefkatle salınıyorum
Ve ben uyurgezerim
Düşüm sessizlik haline geliyor, ve onsuz etrafta geziniyorum
Bir inançsızın şüpheleri gecenin içinde kayboluyor
Ve her şey kararlaştırıldı
Yalnızca ideallerle, kırık kelimelerle yaşıyorum
Aşkla ve bilinmeyenle tamamlanmayı deniyorum