برای مهسا دختر جاودانه ایران
آهنگساز : احسان توکل
شعر : محمد جلالی (م. سحر)
……
در لرزهای خانه دل
فریاد عاشقانه شدی
با قطرههای اشک روان
زیباترین ترانه شدی
چون اخگری که شعله کشد
مشعل شدی زبانه شدی
آتش زدی به خرمن شب
خورشید آستانه شدی
بر چهره صبح بوسه زدی
بر زلف عشق شانه شدی
بیداد سوز دور زمان
آتشگه زمانه شدی
هم خواب را تبیره زدی
هم راه را نشانه شدی
شیرین چو جان شیفتگان
در سینهها فسانه شدی
بیداری از تو یافت نوید
روشنگر شبانه شدی
آزادی از تو قفل شکست
رمز کلید خانه شدی
در سایهسار میهن مهر
مهسای جاودانه شدی
در دل صدای رویش توست
زیرا به خاک دانه شدی
In the tremors of the heart's home,
You became the lover's cry.
With flowing teardrops,
You became the most beautiful song.
Like a coal sparking a flame,
You became a torch, you became a tongue of fire.
You set the night's harvest ablaze,
You became a threshold of the sun.
You kissed the face of morning,
You became a comb in love's tresses.
The pitiless burn of time's expanse,
You became the world's furnace.
You interpreted dreams,
You became a signpost on the journey.
Sweet as the soul of enthusiasts,
You became a legend in their hearts.
Awakening gained a promise from you,
You became a night's illuminator.
Freedom broke its lock through you,
You became the secret of the home's key.
In the shade of the homeland's love,
You became an eternal moon.
In the heart, your voice is sprouting,
For you have become a seed in the soil.