สวดคาถาบทนี้ เหมือนทำบุญให้พรแก่แผ่นดิน มีตั้งแต่พุทธกาล - พุทธานุภาพ
คาถาบทนี้ เป็นบทที่มาจาก ยานีใหญ่ หรือ บทระตะนะสูตร อันกล่าวถึงความเดือนร้อนของชาวเมืองเวสาลี ที่ถูกภัยคือ ความแตกสามมัคคี โรคร้ายเบียดเบียน ธรรมชาติวิบัติ อมนุษย์ภูตร้ายทำลายคน การสวดบทนี้จึงเหมือนกับการทำบุญให้พรกับแผ่นดินให้สมบูรณ์สุขเกิดแก่มหาชน เป็น บทสวดมนต์พระพุทธเจ้า ใช้ฟังเป็น คาถาก่อนนอน บทสวดมนต์ยามเช้า บทสวดมนต์มนต์ทำวัตรเย็น
บทสวด เทวะตาภิสัมมันตะนะคาถา
ว่านะโม ๓ จบ
ยานีธะ ภูตานิ สะมาคะตานิ ภุมมานิ วา ยานิ วะ อันตะลิกเข สัพเพ วะ ภูตา สุมะนา ภะวันตุ อะโถปิ สักกัจจะ สุณันตุ ภาสิตัง สุภาสิตัง กิญจิปิ โว ภะเณมุ ปุญเญ สะตุปปาทะกะรัง อะปาปัง ธัมมูปะเทสัง อะนุการะกานัง ตัสมา หิ ภูตานิ สะเมนตุ สัพเพ เมตตัง กะโรถะ มานุสิยา ปะชายะ ภูเตสุ พาฬหัง กะตะภัตติกายะ ทิวา จะ รัตโต จะ หะรันติ เย พะลิง ปัจโจปะการัง อะภิกังขะมานา เต โข มะนุสสา ตะนุกานุภาวา ภูตา วิเสเสนะ มะหิทธิกา จะ อะทิสสะมานา มะนุเชหิ ญาตา ตัสมา หิ เน รักขะถะ อัปปะมัตตา
โดยมีช่วงเวลาดังนี้
00:00 บทนำคาถา
01:08 บทสวดคาถา
04:03 รับพรอันศักดิ์สิทธิ์