ściągam windę. nie dbam o nic. mój ulubiony kolor, w którym nie jest mi do twarzy.
dzień dziecka. codziennie. to możliwe?
lody. śmiechy. rower. dobranocki. marzenia i wycieczki.
jeśli się dobrze zastanowić to nie podjąłem pełnej decyzji o dorosłości. nie specjalnie mnie ta dorosłość zachęca. trochę tak. ale tylko trochę. do połowy. a od połowy zostaje tam gdzie sadzi się cukierki w nadziei, że wyrośnie z nich drzewo czekoladowe. i nie chodzi tu o debilizm tylko o fantazję i wiarę w moc twórczą. a ta trzecia połowa jest częścią nie do przyjęcia. nie biorę jej. wiem, że muszę i pewnie kiedyś to nastąpi, ale dzisiaj jej nie biorę. żenuje mnie i wstydzie się tego że jestem człowiekiem. w łańcuchu finansowym. globalnym spętaniu i uwikłaniu. wszystkiego dobrego. dawać te balony. i zbiegać na bosaka do rzeki.
Paweł.