شهر نو یا قلعه، محله بدنام پایتخت بود که با وجود به آتش کشیده شدن توسط عدهای از انقلابیون در آستانه انقلاب ۵۷، همچنان پس از پیروزی انقلاب پابرجا ماند تا سرانجام در دوم مرداد ۱۳۵۹ به مناسبت آغاز ماه رمضان برای همیشه تعطیل شد. چند ماه قبل از آن، در آذرماه ۱۳۵۸ زمزمههایی مبنی بر تعطیلی قلعه به مناسبت فرارسیدن ماه محرم به گوش میخورد، و انگار قرار بود آن تعطیلی همیشگی باشد، که البته نبود، به هر روی خبرنگاران مجله «جوان امروز» در همان روزها به کمیته مستقر در محله قلعه رفتند تا از رئیس آنکه به نوشته خودشان «آقای بهاری» نام داشت درباره مشکلات ساکنان این محله پرسوجو کنند، خبرنگاران پس از شنیدن صحبتهای رئیس کمیته محله پای درد دل زنی به نام «سحر» به عنوان نمایندگان زنان آنجا نیز نشستند