Do świątyni prowadzą monumentalne, kamienne schody, których liczba w swojej symbolice nawiązuje do życia Chrystusa. Prowadzi dokładnie 57 schodów. Podzielone na 3 części. Pierwsze 9 schodów odnosi się do liczby chórów anielskich, kolejne 33 do wieku Jezusa w momencie ukrzyżowania. Nad pierwszym tarasem znajduje się jeszcze 15 stopni, które symbolizują wiek Maryi w chwili poczęcia Bożego Syna. Imponująca fasada, w stylu późnego renesansu, a barokowe wnętrze świątyni bogato zdobią malowidła, obrazy i rzeźby. Prezbiterium jest oddzielone od nawy kratą. W centrum ołtarza znajduje się rzeźba Madonny z Dzieciątkiem adorowana przez dwa anioły. Figurka wykonana z drewna lipowego ma 28 cm. Pochodzi z końca XIV w. Barokowa ambona z 1723 roku. We wnękach prezbiterium umieszczono ołtarze pochodzące z XIX w.
Autorem Figury Matki Bożej z Dzieciątkiem słynącej z cudów jest Jan z Ratna, któremu na początku XIII wieku objawiła się Maryja trzymająca w dłoniach małego Jezusa. Po ukończeniu rzeźby mężczyzna umieścił ją w starej, potężnej lipie na wzgórzu. Miejsce to szybko zaczęło przyciągać pielgrzymów chcących wyprosić sobie łaski za pośrednictwem Bożej Rodzicielki. Jednym z nich był niewidomy Jan z Raszewa, który podnosząc się z kolan, upadł i uderzył głową w lipę, cudownie odzyskując wzrok. Od tego czasu rozpoczął się w Wambierzycach kult Maryi. Bazylika jest 4 świątynią w tym miejscu – wcześniejsze albo zostały rozebrane, albo zniszczone w wyniku działań wojennych. Tę wybudowano na początku XVIII wieku. Zawiera renesansowe i barokowe detale, w tym okazałe krużganki ze stacjami drogi krzyżowej, freski, czy pozłacane ołtarze. Sanktuarium zostało podniesione do rangi bazyliki mniejszej w 1936, z kolei w 1980 roku prymas Polski Stefan Wyszyński dokonał koronacji tamtejszej figury Matki Bożej, nadając jej jednocześnie tytuł Wambierzyckiej Królowej Rodzin.
Unikat na skalę europejską stanowi Ruchoma Szopka. Powstała szopka z ponad 800 figurkami, z czego ok. 300 jest ruchomych-poruszają się na zasadzie mechanizmu wagowego. Zapraszam.
Ścieżka dźwiękowa należy do jej prawowitego właściciela.