LIVE: Het Leven is een dans pt. 2
https://tibor.nl/
Het leven is een dans tussen vastpakken waar je invloed op hebt, en loslaten dat wat buiten je macht ligt.
Het leven is een dans tussen de persoon die je wilt zijn en de prijs die je daarvoor zal moeten betalen.
Het leven is een dans tussen dat waar je naar verlangt, en dat waar je zo bang voor bent.
Het leven is een dans.
Maar we zijn gestopt met dansen.
We rennen. Zo hard we kunnen.
We rennen omdat we geloven dat het leven een hardloopwedstrijd is.
En dat dáár, daar bij die finish, dat daar alles is.
En dat het daarom oké is, dat we nu altijd onderweg zijn.
En er nu dus niet zijn.
Dat het daarom oké is dat we nu niet ontspannen.
Dat het oké is dat we nu geen tijd hebben voor verbinding.
Dat het oké is dat we nu geen voldoening ervaren.
En daarom rennen we door.
Een berg beklimmend die niet van ons is.
Omdat we zo bang zijn voor de berg die we werkelijk willen beklimmen.
Soms ren je richting vermaak, omdat je zo bang bent voor dat wat je werkelijk verlangt: liefde.
Soms ren je richting prestaties, omdat je zo bang bent voor wat je werkelijk verlangt: gezien worden.
Soms ren je richting verzorgen, omdat je zo bang bent voor wat je werkelijk verlangt: goed genoeg zijn.
Rennend richting het einde.
Om er daar achter te komen dat je alles hebt gemist.
Dat je een wedstrijd hebt gelopen die niet bestond.
Dat je een prijs hebt gewonnen die je niet wilt hebben.
En dat je kans voorbij is.
Het is niet de bedoeling om zo snel mogelijk te dansen zodat je je dans zo snel mogelijk af hebt.
Het is niet de bedoeling om je dans te hacken, te optimaliseren en te maximaliseren.
Iedereen is zo druk met de juiste pasjes. Maar wie luistert nog naar de muziek?
Het is de bedoeling dat je danst op de muziek die het leven je geeft.
Soms blij.
Soms treurig.
Maar altijd draag jij jezelf.
Op de muziek van het leven.
Vastpakken is pijnlijk omdat het je afhankelijk maakt.
Loslaten is pijnlijk omdat je wat verliest.
Maar dat wat je ooit beschermde, is nu je grootste rem.
Dus stop met wegrennen.
Voel gewoon die angst.
En soms, zul je moeten leren dansen met die angst.
Stop nou eens met rennen en luister naar die muziek.
Vraag niet aan jezelf wat jij wil.
Maar luister.
Zodat je kunt horen wat het leven van jou wil.
Wat wil het leven van jou op dit moment?
Wat vraagt de muziek?
Waar ben je bang voor, waardoor je niet voluit durft te dansen op die muziek?
Want als ik je nu zou vragen om je arm zo hoog mogelijk te strekken.
En jij zou dat doen.
En ik zou je vervolgens vragen om je arm nog net iets hoger te strekken.
Dan zou jij dat doen.
En als ik je nu zou vragen om zo hard mogelijk te schreeuwen.
En jij zou dat doen.
En ik zou je vervolgens vragen om nog net wat harder te schreeuwen.
Dan zou je dat doen.
Want je geeft nooit werkelijk alles dat je hebt.
Je houdt dat laatste stukje altijd in.
Terwijl precies daar, aan het uiteinde, daar zit al het goud.
Alle groei zit in die laatste herhaling.
Alle liefde zit in die volledige overgave.
Alle winst, zit in die laatste strekking van je lichaam en geest.
Begin te dansen op je grenzen.
Want daar vind je vrijheid.
Vastpakken betekent niet dat je iets neemt.
Vastpakken betekent dat je alles geeft dat je hebt.
En loslaten betekent niet dat jij niks meer bezit.
Loslaten betekent dat iets jou niet meer bezit.
Dus laat los waar je zo bang voor bent om het kwijt te raken.
En pak juist vast waar je zo bang voor bent.
Dan krijg je soms wat je wilt.
En altijd wat je nodig hebt.
Website: https://tibor.nl/
Instagram: / tibor.nl
Linkedin: / tiborolgers