Çocukluğumun geçtiği, Sivas'tan eski hatırları seslendirdim... Yıllar yılar önce Sivas Orduevinde sadece hanımlara ait bir eğlence günü vardı … Rahmetli annem bizi götürmüştü. O zamanların modası aranjman söyleyen özel kıyafetli bir orkestra ve şımarık bir solist görgüsüz, özenti kadınlar tarafından neredeyse ayakta alkışlanmıştı…
Daha sonra üç tane garibim, eğitim kıyafetleriyle asker çıktı… kimse onlara iltifat etmemişti. Fakat hiç beklemediğimiz bir şekilde Orhan Gencebay’ın, “Hor görme garibi” ve “Kaderimin oyunu” şarkılarını söylemişlerdi (ki o zamanlar, arabesk müziği, sözde bu elit tabaka hor görüyordu) biz çok sevdiğimiz için, gerçekten çok mutlu olmuştuk. O görgüsüz, özenti kadınlar da uyanmış, dehşete kapılmışlardı onlarda alkışlıyorlardı. “Bir daha… bir daha” diye çok istek yapmıştık... Ama bir daha sahneye çıkmadılar veya çıkartılmadılar. Hiç unutamıyorum o anları…