Η παρουσίαση που είχα κάνει πριν 15!!!! χρονιά στον δίσκο αυτό σε ένα σάιτ μουσικής:
Η μουσική αρχή του Βαγγέλη Πιτσιλαδή γίνεται το 1963 όταν ,όντας ακόμα σπουδαστής του ωδείου,έπαιζε βιολί στην Μικρή Ορχήστρα Αθηνών που διεύθυνε ο Μίκης Θεοδωράκης.Το πρώτο του σαρανταπεντάρι σε έντεχνο(ή λαϊκότροπο,αν προτιμάτε) ύφος με το Μπιθικώτση σε στίχους του Γιάννη Κιούρκα:»Ας ήταν το όνειρο να βγει» και «Με πέταξε η ζωή στο δρόμο» στα 1966.Συνεργάζεται με την Μοσχολιού,το Αγγελόπουλο και άλλους ερμηνευτές.Ο δίσκος «Πυροτεχνήματα» από το 1969 είναι ουσιαστικά ο πρώτος μεγάλος του έντεχνος δίσκος αφού πριν το 68 και το 69 είχε συμμετάσχει με ορχηστικά κομμάτια στους δίσκους «Νεράιδες» και «Κοράλια».Το τραγούδι –σουξέ του δίσκου ήταν το «Στις 16 Μάη μήνα» σε στίχους του Κιούρκα το πρώτο της συνεργασίας του με τον Κόκοτα που μαζί θα φτιάξουν καμιά σαρανταριά τραγούδια τα περισσότερα σε στίχους του Κιούρκα.Οι άλλοι αμιγώς έντεχνοι του δίσκοι είναι «Τα κίτρινα ρολόγια» και το «Θαλασσάκι μου»,δυσεύρετο πια.Στο δίσκο εκτός από τον ήδη καταξιωμένο Κόκοτα και την Μοσχολιού που είχε συνεργαστεί και πιο πριν( Άδειο το λιμάνι,Με τα θλιμένα μάτια μου,Θα βρεθεί και για μας) 2 τραγούδια ερμηνεύει και ο άγνωστος μέχρι τότε,το δισκάκι με τον Ακη Πάνου δεν είχε μεγάλη επιτυχία,Λευτέρης Μυτιληναίος που την ίδια χρονιά κάνει την μεγάλη επιτυχία της καριέρας του με τις «Αμφιβολίες» στο δίσκο του Σερ «Μια γυναίκα φεύγει». Όσον αφορά στα ορχηστρικά κομμάτια του δίσκου το πρώτο είναι το μουσικό θέμα που μετά θα γίνει το τραγούδι «Πικρά φιλιά» με τον Κόκοτα ενώ στο τελευταίο το δεύτερο μισό είναι η γνωστή ποπ μελωδία του «Αλέξη».Τώρα γιατί με τόσες ωραίες βάσεις δεν είχε συνέχεια στο έντεχνο τραγούδι μάλλον φταίνε οι τέσσερεις χρυσοί δίσκοι δυο το 67 με το «Ανάμνησις» σε στίχους του Παπαστεφάνου(Τόνι Πινέλι και Πασχάλης) και δυο με τον Πασχάλη Αρβανιτίδη και τους Olympians «Αλέξης» και «Ιστορία».