Terug naar de Staatsliedenbuurt Amsterdam een film van Dirk Rop Het is 20 december 1984, 11 's ochtends, ik ben net terug van mijn tijdelijke baan als schoonmaker in het ziekenhuis Amsterdam Noord als toenmalig burgemeester Van Thijn door de straat loopt gevolgd door een aantal krakers en cameraploegen, Hij wordt voortgeduwd naar de portiersloge van de Westergasfabriek waar hij de pers te woord staat. Hoewel ik zelf niet in de Staatliedenbuurt woonde was ik er praktisch iedere dag omdat mijn vriendin in de Joan Melchior Kemperstraat woonde.In 1985 kwam ik laat van werk thuis en zag in de verte lichten van een ontruiming van een kraakpand waarvan ik het bestaan niets een wist het pand Schaepmanstraat 59-1 wij gingen eten en tv kijken terwijl er hemelsbreed 400 meter van ons vandaan een strijd plaats vond, waarbij zou zijn geschoten ongeveer 30 krakers werden gearresteerd, een daarvan was Hans Kok een verslaafde jongen van 23 jaar die in de cel werd gegooid,opgesloten en niet meer naar omgekeken, Hans was de volgende dag dood. In deze omgeving woonden we samen deelden lief en leed en maakten we ruzie, ik had af en aan uitzendwerk en was gelukkig, van hulp dakdekker tot adminstratief medewerker tot computer operator af en toe barkeeper, af en toe jogde ik richting de rondweg langs de Maggi Fabriek en was gelukkig.
Deze film doet deze periode geen recht het is een sentimental Journey terug naar Amsterdam een stad waar ik woonde vanaf mijn 19de jaar 1978 tot 1995 toen ik de stad verliet om Den Haag te gaan woonen. De stad waar ik mijn onschuld verloor probeerde volwassen te worden verliefd werd opgepakt werd eenzaam was. Een liefde voor de Stad Amsterdam een plek die ik nooit ben vergeten. Over de Staatlieden Buurt in die periode de politie kwam er niet in tegenstelling tot wat de gemeente Amsterdam op zijn website beweert was er nauwelijks criminaliteit, wel waren er veel lege panden waar de bewoners waren verhuisd , die af en toe in brand werden gestoken. Alleen later toen de krakers waren verdreven kwam de criminaliteit terug was er veel overlast van drugs verslaafden, dat was echter na mijn tijd mijn toenmalige vriendin en ik hadden er een punt achter gezet. Ik was definitief verhuisd naar Osdorp Amsterdam een plek die ook heb herbezocht.
Wat overblijft is een filmpje van haar en mij op vakantie in italie, gemaakt van vakantie foto 's.
De film is voor een groot deel een tram lijn door Amsterdam met lijn 17 en overstappen op lijn 3, ik ben maar even op de Joan Melchior Kemperstraat de buurt is zo veranderd alleen op het Limburg van Stirum plein rest nog het pand waar ooit het Cafe Tramlijn Begeerte was gevestigd. Een plek waar je 's ochtend een broodje kon eten en Koffie verkeerd kon drinken.
Voor de nachtvlinders onder ons was er de avondwinkel op de Nassaukade.
Van 1990 tot 2010 vormde de Staatsliedenbuurt samen met de Spaarndammerbuurt en de Frederik Hendrikbuurt het Stadsdeel Westerpark. Vanaf 2010 maakt de buurt deel uit van Stadsdeel West. De Staatsliedenbuurt wordt gedomineerd door sociale woningbouw. In de jaren negentig kwam een nieuwe uitbreiding tot stand op het Waterleidingterrein, waar voorheen installaties van het gemeentelijk waterleidingbedrijf waren gevestigd. De watertoren en het machinegebouw zijn als relieken uit dit verleden behouden gebleven.
Tegenwoordig is het een zeer multiculturele buurt met een gevarieerde bevolkingssamenstelling.