سیمین معتمدآریا (زادهٔ ۷ آبان ۱۳۴۰) در تهران رکورددار دریافت سیمرغ بلورینِ بازیگری زنان
روسریتو در بیار، آفتاب داره غروب میکنه
روسریتو در بیار، عطر تو هوا رو خوب میکنه
روسریتو در بیار، موهاتو بازِ بازِ باز کن
عشق من نترس، بخند، به گریه اعتراض کن!
سیمین معتمدآریا با دریافت چهار سیمرغ بلورینِ بازیگری در میان زنان رکورددار است. سیمین معتمدآریا در سال ۱۳۵۳ وارد کانون پرورش فکری کودک و نوجوان شد. در ۱۳۵۵ به عنوان هنرجوی هنر در دانشسرای هنر پذیرفته، و در سال ۱۳۵۸ فارغالتحصیل شد. او پیش از شورش ۵۷ با چند نمایش به روی صحنه رفت و با گروه تئاتر دانشجویان دانشکده هنرهای زیبا همکاری میکرد. او در سال ۱۳۶۰ با احمد حامد ازدواج کرد که حاصل این ازدواج یک پسر به نام نریمان است. سپس در دههٔ ۱۳۶۰ با فعالیت در برنامههای تلویزیونی عروسکی مدرسه موشها بین سالهای (۱۳۶۳–۱۳۶۰) متعاقب آن در سال ۱۳۶۲ به ضبط سریال محله برو بیا پرداخت و خونه مادربزرگه (۱۳۶۶) شناخته شد. سرانجام با فیلم جدال در ۱۳۶۴ وارد سینمای حرفهای شد. پس از آن در سال ۱۳۶۵ به بازی در فیلمهای جهیزیهای برای رباب، تحفهها پرداخت. سیمین معتمدآریا ابتدا برای نقش مکملش در برهوت (۱۳۶۷) سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر را کسب کرد و سپس نقش اصلی ریحانه (۱۳۶۸) را ایفا کرد. در ۱۳۶۹ اولین مجموعه تلویزیونی خود تحت عنوان گل پامچال را بازی کرد او برای بازی در مسافران (۱۳۷۰) سیمرغ بلورین دیگری را کسب کرد و سپس با نقشآفرینی در یکبار برای همیشه (۱۳۷۱) همسر (۱۳۷۲) توانست دوبار پیاپی برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن شود. روسریآبی (۱۳۷۳) نخستین همکاری سیمین معتمد آریا با رخشان بنیاعتماد به عنوان فیلمساز بود که با بانوی اردیبهشت (۱۳۷۶)، گیلانه (۱۳۸۳) و قصهها (۱۳۹۰) ادامه یافت. وی اولین زن عضو هیئت مدیره خانه سینما است. از نقش آفرینیهای محبوب معتمدآریا باید به بازیهایش در کنار ایرج طهماسب و حمید جبلی اشاره کرد. این سه نفر با همکاری در چندین فیلم از جمله کلاه قرمزی و پسرخاله، کلاه قرمزی و سروناز، دختر شیرینی فروش، یکی بود و یکی نبود و زیر درخت هلو یکی از موفقترین گروههای هنری در سینمای ایران هستند.