Bezuar keçisi təbiətdəki mahir kimyaçılardandır. Bu keçiləri ilan sancdığı zaman dərhal ətrafdakı südləyən bitkisinin növlərindən birini yeyirlər. Bu davranış olduqca təəccüblüdür. Çünki həqiqətən də, südləyən bitkisinin içindəki mayenin tərkibində olan “eforbon” maddəsi qana qarışan ilan zəhərini təsirsiz hala salır.
Bəs bezuar keçiləri südləyən otlarının içində hansı kimyəvi maddələrin olduğunu haradan bilirlər? Bu kimyəvi maddələrin ilan zəhərini müalicə etdiyini necə öyrəniblər?
Keçiləri ilan sacdığı zaman oradakı bütün otları yeyərək, sınaqdan keçirərək antidot tapmaları mümkün deyil. Bunu etdiklərini fərz etsək belə, bezuar keçilərinin nəslini davam etdirə bilməsi üçün digər fərdlər də eyni xüsusiyyətə sahib olmalıdırlar. Lakin bir canlının sonradan qazandığı xüsusiyyətin genlərə yazılması və digər nəsillərə ötürülməsi qeyri-mümkündür.
Canlıların davranışlarının təsadüfən ortaya çıxa bilməyəcəyini anlamaq üçün bu məlumatların üzərində düşünmək kifayətdir. Bütün canlılar doğulduqları andan etibarən yaşamaları üçün lazımi məlumatlara sahib olurlar, yəni Allah hamısını bir anda yaradır.