CHD, wat gebeurt er in je longen?
Congenitale hernia diafragmatica (CHD) is een zeldzame aangeboren ziekte waarbij de baby een breuk (hernia) heeft in zijn middenrif (diafragma). Daardoor is het middenrif niet netjes gesloten, maar zit er een gat in. Door het gat in het middenrif ontwikkelen de longen zich niet goed. De organen (vooral de darmen) die in de buik horen, kunnen namelijk verschuiven en via het gat in het middenrif in de borstholte terechtkomen. Hierdoor krijgen de longen niet genoeg ruimte om te groeien tijdens de zwangerschap. Maar ook als de organen niet verschuiven, blijft de ontwikkeling van de longen bij CHD achter. Baby's met CHD hebben daarom kleinere longen, vooral aan de kant van het gat. Deze onderontwikkeling van de longen wordt 'longhypoplasie' genoemd. De longen zijn ook minder elastisch, hebben minder longblaasjes en minder bloedvaten, die bovendien dikker zijn dan normaal. Een baby met CHD heeft meteen na de geboorte problemen met ademhalen.
CHD wordt meestal ontdekt tijdens de 20 weken-echo. Men vermoedt CHD als de maag niet op de normale plek zit en de darmen zich naast het hart bevinden. Bij vier op de tien kinderen met CHD is de nekplooi verdikt. Het is onduidelijk hoe CHD precies ontstaat. Het lijkt een kwestie van pech.
Het is moeilijk te zeggen of een kind kan genezen van CHD, omdat hij ook na het dichtmaken van het gat nog longklachten kan houden. Bij een aantal kinderen blijven de longen kleiner dan normaal. Zij zijn sneller moe en hebben meer moeite met inspanning dan anderen. In zeldzame, ernstige gevallen zijn er blijvende problemen met de ademhaling en moeten het kind zuurstof blijven gebruiken.
CHD is zeldzaam. In Nederland worden jaarlijks naar schatting 60-70 baby's met deze aandoening geboren. Lees meer over CHD op www.longfonds.nl/wat-is-chd