Endometrium kanseri, gelişmiş ülkelerde en sık görülen jinekolojik malignitedir ve vakaların büyük çoğunluğu postmenopozal dönemde (özellikle 55-75 yaş arası) teşhis edilmektedir. Hastalığın temel patojenik teması, progesteron ile dengelenmemiş, "karşılanmamış" östrojen maruziyetidir. En sık görülen histolojik tip endometrioid adenokarsinomdur. Modern klinik yaklaşım, geleneksel Tip I ve Tip II ayrımından ziyade; histoloji, evre, lenfovasküler alan invazyonu (LVSI) ve özellikle TCGA temelli moleküler sınıflamayı (POLE, MMRd, p53-abnormal, NSMP) temel almaktadır. Postmenopozal kanama, aksi kanıtlanana kadar malignite işareti kabul edilmeli ve altın standart olan histopatolojik doku örneklemesiyle değerlendirilmelidir. Tedavi yaklaşımları cerrahi odaklı olup, risk profiline göre kemoterapi, radyoterapi ve yeni nesil immünoterapileri içerecek şekilde bireyselleştirilmektedir.