Sen duamın en samimi anıydın
Martılar önce saçlarına uğrar
Sonra denizlere günaydın
Sen başkaydın
Cennet ağaçlarından oyulmuş kalemin
Leylanın göz yaşından alınmış mürekkebin
Bakışlarında bin ümit var
Çöl sıcağı kadar kendinden emin
Sen başkaydın
Ellerin pamuğa benzer
Belki pamuktan incelikte
Yazın başka
İklimin bir fazla
Başkaydın işte
Vardın
Yarışırdın azla
Sen başkaydın
Belki onlar seni gördükçe güzelleşiyor
Belki de..
Benim olmaya
Mehmet Esat Güney