سرودهی شاعر اسماعیلی در ستایش از مساعدتهای سید منصور نادری به مردم بدخشان (۱۹۸۹)
دولت محمد جوشن، یکی از شاعران و ادیبان برجسته اسماعیلی از ولایت بدخشان افغانستان، شعری در ستایش و قدردانی از خدمات و مساعدتهای سید منصور نادری در سالهای ۱۹۸۰ برای مردم اسماعیلی بدخشان سروده است. این شعر به ویژه به مناسبت سفر آقای نادری به ولسوالیهای مرزی و اسماعیلینشین بدخشان در سال ۱۹۸۹ میلادی سروده شده است.
در آن زمان، مردم اسماعیلیه بدخشان با مشکلات فراوانی از جمله محصور بودن در منطقهای دورافتاده و عدم دسترسی به راههای مواصلاتی مناسب به مرکز ولایت بدخشان مواجه بودند. زمستانهای طولانی و سخت نیز بر مشکلات اقتصادی و اجتماعی مردم افزوده بود. در میان این مشکلات، اعتیاد به دخانیات و تریاک در ولسوالیهای واخان، اشکاشم، زیباک و شغنان شیوع یافته بود و باعث شده بود بسیاری از مردم در این مناطق از لحاظ اقتصادی عقبمانده و درگیر مشکلات عمیق اجتماعی شوند.
در این دوران، اسماعیلیان افغانستان به تازگی وارد مرحله جدیدی از تحولات نظامی و سیاسی شده بودند و مرکز فرماندهی آنها در دره کیان قرار داشت. به منظور حمایت از مردم اسماعیلیه بدخشان، یک تیم ۲۰ نفره صحی به ولسوالیهای مرزی و اسماعیلینشین اعزام شد. این تیم که با تمام تجهیزات و امکانات لازم مجهز شده بود، به طور شبانهروزی به درمان بیماران مشغول بود و همزمان تبلیغات گسترده برای ترک اعتیاد و جلوگیری از مصرف مواد مخدر را نیز به راه انداخته بودند که به وسیله آن در مدت کوتاهی، هزاران نفر از مردم این مناطق از اعتیاد رهایی یافتند.
بر اساس گزارشها و اسناد بهجا مانده از آن زمان، سید منصور نادری ده ها میلیون افغانی از بودجه اسماعیلیان افغانستان را به ساخت کلینیکها، مکاتب و مساجد در ولسوالیهای مرزی اسماعیلینشین اختصاص داد. در طی سفرهای متعددی که به این مناطق دورافتاده انجام داد، بودجه اختصاصیافته را در حضور مردم و رهبران محلی به مقامات مسئول سپرد.
همچنین، با همکاری سازمان جهانی غذا، مقدار ۲۵۰۰ تن مواد غذایی به ولسوالیهای مرزی و اسماعیلینشین بدخشان ارسال شد تا به رفع نیازهای غذایی مردم کمک کند.