Şanslı At, Şanslı İt ve Talihsiz Kedicik
ŞANSLI AT, ŞANSLI İT ve TALİHSİZ KEDİCİK
Bir at vardı. At gibi at ama. Parlak geleceğinden haberi olmayan bir at.
Bir de imparator vardı. Delinin tekiymiş diyorlar. Caligula. Kimine göre kötülüğün bedenleşmiş hali, kimine göre ruhsal hastalıklara sahip birkaç tahtası eksik birisi.
Caligula bu atı (Incitatus) pek severmiş. Dediklerine göre atını o denli severmiş ki. Onu senator yapmış. O derece.
Derler ki Caligula aslında senatörlere ders vermek istemiş. Sizin işinizi bir ceket,,, sizin işinizi bir at bile yapabilir demek istemiş.
Kimine göre at pek şanslıymış. Çünkü koskoca senatör olmuş. Kimine göre ise at şanslı değilmiş. Çünkü bir at, at olmalıymış, bir köpek köpek, bir senatör de senatör.
Bir de bir köpek varmış. O da kendi halinde bir köpek. Kim kemik verirse kuyruk sallar onun peşinde koşarmış. Bu köpeği de sahibi pek severmiş. Sahibi gerçi köpekleri pek severmiş. Bir dediğini iki yapmayan, kendisine adeta tapanları neden sevmesin ki.
Yeterli kemiği verdikten sonra her işini yaptırabileceğin senatörleri [geri sar], köpekleri kim sevmez. Kemiğini ver hem sev, hem her işini yaptır, hem de bazen sevmediklerinin üzerine saldırt onları. Sen vur dersin, o öldürür ne de olsa.
Sahibi pek severmiş bu köpeği. Hatta onun heykelini bile yaptırmış.
Köpeğin olan bitenden haberi yoksa da diktatorün çevresindekiler tarafından çok şanslı sayılmıştır bu köpek.
Ve tekir. Aslan yavrusu. Ciğercinin değil sokakların kedisi. Pek gururluymuş. Nesimi gibiymiş. Kula Minnet eylemezmiş.
____
KUL NESİMİ - MİNNET EYLEMEM
Bir acayip derde düştüm herkes gider kârına
Bugün buldum bugün yerim, Hakk kerimdir yarına
Zerrece tamahım yoktur şu dünyanın varına
Rızkımı veren Hüda'dır kula minnet eylemem...
______
Her işini kendi imkanı ile yaparmış. Bir yandan insanlarla, bir yandan köpeklerle, bir yandan soğukla sokaklarda uğraşıyormuş.
Onu kimse senatör yapmamış, kimse heykelini dikmemiş bir yerlere. Kendi gibi olan ciğercinin kedisi gibi altı kuru da değilmiş.
Sokakların kedisinin hayatı çok hareketliymiş. Şu şiiri okuyacak zamanı bile olmazmış.
------
ORHAN VELİ KANIK - KUYRUKLU ŞİİR
"Sen ciğercinin kedisi, ben sokak kedisi;
Senin yiyeceğin, kalaylı kapta;
Benimki aslan ağzında;"
------
At insanların arasına girmekten hiç de hoşnut olmamış. Asında yerine dönmek istemiş; ahırına, samanlara kavuşmak.
köpek, kendisi için dikilen kendi heykelinden habersizmiş. Dahası onun algı dünyasında heykel diye bir şey bile zaten yokmuş.
Kedi de halinden memnunmuş. Ciğercinin kedisi gibi şişman ve uyuşuk değilmiş. Sokaklarda kendini daha bir kedi, aslangillerden biri gibi hissediyormuş.