Kapital | Zafer Altuntaş
KAPİTAL
Şehir alçakta
Oksijenin bir bildiği var
İnsanlar kambur çarşıların
Taze kaldırımların renginde kör
Gazeteler
Kadın kokuları
Ve ışıklar
Ziyaret an be an büyüyor
Kapital bir kurşun
Ezilmiş çoğunluktan umarak hakkını
Yivli manevralarla söyleniyor acısına
Kıvırcık binalar
Eğri kaldırımlar
Bakire intiharlarla süsleniyor
Süsleniyor ve ellerim
Bu acıyı kabul etmiyor
Şehir alçakta
Rüzgar esiyor
Savruluyor bir adam göğü delenlerin avucuna
Esaret ve ıraklık
Şenleniyor resmi kağıtların arasına
Gebe vukuatlar sancılanıyor
Yetim korkuları sarıyor etrafımızı
Bir yanımız paslı ninnilerle
Tarihine ırkımın ağıtlar yakıyor
Ve bir yanımız
İlaçların hezimetinde damarlara enjekte
Evet ya da hayır
Ne fark eder sevgi kalmamış kuluçkalarda
Aşk mı bu
Yoksa insanları doktorlar mı hasta ediyor
Bir şey söyleyin
Bir şeyler söylenin şu yıkımı boğazıma dolanan dünyaya
Yoksa bir ölüm az sonra buraya konacak
Ve çalımını satacak sahibi olmayanlara
Şehir alçakta
Kölelerin bir bildiği var
Hürriyete dokunur gibi
Yalın ve kara
Kızıl ve sarı
Ak ve perişan
Üzgünüm çocuklar
Üzgünüm
Turnalar çoktan uçup gitti
Buralar ıssız
Buralar beton
Buralar dirilemeyeceğimiz
Alçakta ve alçakça bir yer
Burası şehir
Burası delilik
Burası kapitallerin İslam’ı satın aldığı yer
Zafer Altuntaş