Dağlayan |•Zafer Altuntaş
DAĞLAYAN
Biraz ışık ve biraz kir
dökünecek intibaha akşamından yarin
ve ardından
kalkınıp yeğni dağlar
kucak kucak
koynaklara değinen
evet belki açacak
acınacak belki sevgisinden
arsız dağlar
Gönlün mihrinde bir zaman
bir kuşa kanacak
ve sarılacak ellerinden aşka
kanteron ve kekik ışıltısından
yar diyecek
ah diyecek
diyecek ki akşamın pençesinden
iyileşecek dağlar
Dağlar ki
bu sevdanın mayasında süt bozumu
kara kan ve et nefis
söylenecek yaşantısına
şöyleydiler
böyleydiler
bir ufak bir kırım
en nihayet
öpüşmenin hecesini
bölecek dağlar
Zafer Altuntaş