NASIL ÜŞÜR PARMAKLARIN?
Gözlerim, güne gözlerinde uyandı.
Ardımda duran mezarlar ,diriler / ölüler,
Tenime dokunmadı/ dokunduğun gibi ...
Terin / Terime her gece kavuştu.
Gözlerin hiç gitmedi, gözlerimdeyken ,
Birlikte ateşe yürüdük , birbirimizi biz yaktık.
Tüm meselaları ben söyledim.
Sokak köşesinde eğik boynumla ,
Pencerende savrulan saçlarını sevdim.
Gözlerin “mesela" hiç görmedi .
Kendimle baş başa, sokak kaldırımına ,
Ardına sığındığım dut ağacına,
Ve bana bakmayan gözlerine, hikayeler yazdım.
Kadehimdeki son yudumu nefesinden hep içtim.
Ruhum tenini sıkıca kavrarken ,
Ateş çemberinde dönerken,
Nasıl üşür parmakların?
Nehirleri avucuma doldurup şafak vakti ,
Gün dönümü güneşe sunmadım mı?
Durup durup bakarken , hırçın bakışlarına,
Değil miydi , seni seven ruh/ ten benim.
Gözlerimi yumuyorum.
Son gördüğüm gözler sen ol diye ...
Kapı Duvar Arası / ogün orpars
OGÜN ORPARS E KİTAPLARINA LİNK ÜZERİNDEN ULAŞABİLİRSİNİZ.
https://play.google.com/store/search?...