@SÜRGÜN @VE SON KEZ @OGUNORPARS
VE SON KEZ
Gün yüzüne doğduğunda,
Belki artık yokum.
Yağmur altında ıslanan parmağını tutmayacağım.
Güne merhaba derken gözlerim, gözlerine ses vermeyecek ,
Belki de bugün son nefesimi ,
Nefesine çekip,
Rüzgâr altında saçlarını, saçlarıma...
Örmeyeceksin.
Başka bir şehirde,
Başka rüzgarda...
Tek başına son trenin kara vagonu taşıyacak ...
Gün karanlığa kavuşunca,
Ayın yansıyan yüzüne , yanağını dönüp,
Parmaklarım son kez dolaşırken,
Göz kapakların ninnileri dinler ...
Ve son kez .
Son tebessümü...
Urgan ucundan, ellerine ben vereceğim.
SÜRGÜN/ OGÜN ORPARS
FAHIR ATAKOGLU/ LAL