@Sürgün @orparstv @siir
SÜRGÜN
Sürgün, nefes aldığın yerdir .
Günahı icat eden adem ,
Herkesin çilesi kendine...
Kulun yaptığını, Tanrı yapmaz .
Bedenim / bedenime sürgün...
Taş Kürenin içinde adım adım giderken ,
Gözlerin, tek aydınlığım.
“ Gel" diyorum kendime,
Zamanımda zamanıma git/ geller ...
Yeşilin/ Mor, Mavi/ Kırmızı ya dururken,
Nereye / kime sürgün oldum?
Tanrı Kuluyla ağlar,
Alnımdan kayıp giden dalgalar ,
Yüzümde bırakılan bir damla su,
Tanrı Kulunu gözünden öper .
Sürgün edilen tenim değil, ruhum ...
Taşısam her gece kapının önüne,
Boş bedenimi salıversem,
Sancımı Tanrıdan başka kim duyar?
Tanrı, sürgün ettiğiyle toprağa girer mi?
SÜRGÜN/ ogün orpars