Hamamdan Çıktı, Padişahı İndirdi... Bir İsyanın Hikayesi
Ekim 1730'un solgun bir sabahında, İstanbul'un ürpertici sessizliği, beklenmedik bir gürültüyle bölündü. Yorgun ve öfkeli bir kalabalık, şehrin dar sokaklarında yürüyor, “Şah ile davamız vardır!” diye bağırarak sloganlar atıyordu.
1683 ile 1699 arasında süren kutsal ittifak savaşları ile birlikte imparatorluğun ekonomisi beklenmeyen oranda sarsılmış ve zararın karşılanması için de halkın üzerine büyük vergiler yüklenmişti. Merkezi otoritenin zayıflaması ile de taşralarda ve başkente uzak şehirlerde çeteler, eşkiyalar bölgeleri zapt etmeye başlamıştı.
Bu durumdan bunalan halk ise başkente, İstanbul’a kaçıyordu. Ancak işsizlik hat safhaya ulaşmış, dışarıdan gelenler işsizlikten, İstanbul’un yerlisi nüfusun orantısız artışından, esnaf vergilerden, yeniçeriler ise kazançlarından mutsuzdu.
Hükümet ise lale devrini yaşıyor gece gündüz demeden israf içinde eğlencelerle geçiyordu. Kalabalığın önünde ise kararlı adımlarla ilerleyen, öfkeli bakışları ve sert çehresiyle Patrona Halil vardı. Yunanistan sınırlarında bulunan Horpeşte kasabasında doğan ve aslen Arnavut olan Halil, Osmanlı donanmasına ait Patrona gemisinde levendlik yaptığı için patrona lakabını almıştı.
Ancak burada çıkardığı bir isyandan dolayı cezalandırılmış, hatta kellesini kaybetmekten son anda kurtulmuştu. İlerleyen yıllarda da nerede bulunduysa hanedan aleyhine konuşmuş, ayaklanmalar çıkarmış, askerleri ve halkı hükümete karşı doldurmuştu. Her yerden ya sürüldü ya da kaçmak zorunda kaldı.