gölgelerin izinde
Veda sunar her tekrarım rahmet dolu miracımda. Çiçeklerle yeşertir, bakımsız kuru topraklarımı. Gözler ki kalkamaz utancından göklere. Tebessümlerim ise makamına yeltenen adımlarım. Kabul olunmak, tekerrür ettirilen kelam isminin dilinde. Dünyada tevafuk ettiğim tüm sevgilere bedel, o nur dolu vazgeçiş. Hatıralarıma bir merhemde ruhlar alemindeki yeminim. Bir kamçı da dağlara yüklenemeyen yükün gönlümdeki hissiyatı. Gelen zor da, kolaylaştıran senin hayalin. Kavuşma ihtimalimdeki sonsuz tecellin. Asli mükafatın, günahkarını muhatap ettiğin esman. Cemalinle yanan ruha, tesir etmez sonlu su. Arşın bana gölge, namazımsa sancağım. Gül rayihaları gelir, her rüzgarın esintisinde. Soluğuma abdest aldırır rotamı çizen Medine. Medenileşemeyen merkebime harf dolusu yük; nefsim. Ne ateşe razı gelirsin, ne de muhatap olan ilksin. Elbet vardır anlayan, ahvalinin halinden.. Saki aşkı ruha koyar, arif an’da bilirsin.
م
|baytefekkür🌿
-1 Haziran 2022