toprağa düşkün
Kendisinden önce puslu havası gelir soframıza dünyanın. Nasıl biliriz ki tatmadan karanlığı, güneşin o yakan hüzmelerini. Acılara şahitlik olsun diye sızlatır kalbinin tüm yanlarını. Sabır dilemek, dilden evvel hâl’e düşüverir. İspatlarsın imanının miktarını ve samimiyetinin mikyasını. İnsan değil mi? Nasıl olsa ancak daraldığında yönelir Rabbine! Dünyaya darıldığında kolaylaşır mizan gözünde. Beşer değil mi? Şaşar şaşırmayacak sandığı şahsiyetine. Doğruluğuna sarılır her battığında kirlerle çamurlaşmış benliğine.
م
|baytefekkür🌿
-22 Haziran 2022