یادی میکنیم از هنرمنـــد پیشکسوت و خاطرهساز ، شادروان ایرج قادری که در اوج بیماری به ساختِ آخرین فیلمش "شبکه" اهتمام ورزیـــد و البته پس از مرگش مجـــوز اکران گرفت ! وی همواره از سوی برخی از هممیهنان مورد داوری قرار داشتـــه است که چرا اینقــدر پیگیرِ کار در فضائیست که او را مفسد فیالارض ، ناخودی و بنوعی از خوارج میداند. آنها بِحَق او را ملامت میکردنـــد که چرا توبهنامه نوشتی؟ از کدامین گناهِ ناکرده توبه کردی؟ چرا طوری عمل کردی که گویا تمامی پیشکسوتان و همکاران سابقت در سینمای ایران که همچنان مغذوب ، خانهنشین و آوارۀ غربت هستند گناهکارند؟ شاید چنیــن پرسشهایی پربیراه نباشـــد. ولی همۀ ما میدانیم که او عاشق سینمــا و شیفتــۀ کار کردن در عرصهای بود که به آن تعلق داشت. او کسی را نفروخت ، نان کسی را نبریـــد و این نان را به خون آغشتــه نکرد. او هیچگاه نخواست چهرهای ریاکار قلمــداد شود و ریاکار هم نبــود اما عاشــق سینما بود.
نقل است از جناب سعید مطلبی - یار و همراهِ دیرین ایرج قادری و نویسندۀ پرآوازۀ سینما و تلویزیون - که رویکردِ ایرج مدتی روابط بین ما را شکرآب کرده بود ... همیشــه از او بخاطر ندامتنامهای که نوشته بود گله داشتــم تا اینکه روزی به من گفت : سعیــد ؛ من برای اینکه بتوانم در سینما کار کنم ، حتی حاضــرم قتل مسیــح را هم گردن بگیرم ...
آری ، ایرج قادری اگرچه هیچگاه در حد و اندازههای اسطورههایی همچــون بهروز ، فردین و ناصر نبود و کمتر کسی او را سوپراستار خطاب کرده است اما خیل عظیمی هوادار داشت و حضورش در فیلمهــا همیشه موجب تضمین فروش و بازگشت سرمایه بــوده است. او یک سینماگر غریزی بـــود و هرگز بدنبال ارائۀ مفاهیــم پُرطمطراق و دهانپُرکُن نمیگشت. اما بخوبی از پس ارائۀ دغدغههای ذهنیاش در قالب فیلم برمیآمد. برعکسِ انگشتشماری از همکارانِ متظاهــر و استادنَمایَش که به هر خفتی تن دادنــد و هر اراجیفی را در قامتِ فیلــم و این اواخر سریال به خورد مردم دادنــد و بیش از دو دهه تنها رسالتی که به انجامش ملتــزم بودهاند ، عَرضۀ فرزندانِ بیاستعدادشان بعنــوان مثلاً قهرمان یا سوپراستار در آثار نازلشان بوده است. رسالتی که هیچگاه هم در آن اقبالی کسب نکردند. حتی اگر دست به دامان بزرگمردِ بیهمتایی چون زندهیاد استاد منوچهر اسماعیلی شده باشنــد که بیاید و بجای پسرِ بینمک و بیهنرشان صحبت کند تا مردم ، بهروز وثوقی را بیاد آورده و ارج و قربی توخالی برای فرزندشان دست و پا کننـــد.
در هر صورت تصور نمیکنم کسی ایرج قادری را فراموش کند همانگونه که ناصر و بهروز و فردین و دیگر بزرگان فراموش نخواهند شــد و ملت ایران هم آنقدر بزرگوار و دارای ادراک هستنــد که برخی اشتباهاتِ احتمالی هنرمندانشان را نادیده بگیرنـــد.
همراهان ارجمند ، بزودی ویدئوی مفصلی در ارتباط با زندگی ، طرز فکر و آثار شادروان ایرج قادری منتشــر خواهیم ساخت که آقایان سعید مطلبی ، عبدالرضا منجزی ، فرج حیدری و عزیزِ از دست رفته بانو ماه چهره خلیلی در آن حضور داشتــه و از خاطرات و مناسباتِ خود با استاد میگوینـــد.
دوستان عزیز ، حتماً به کانال « دوم » ما هم سر بزنید ، با تشکر :
/ channel
لینک سایر شبکه های اجتماعی :
https://www.instagram.com/TheLegendsofArt
https://www.facebook.com/TheLegendsofArt
https://t.me/TheLegendsofArt