GÖLGELER/ OGÜN ORPARS
Sevmiyorum geceyi, içinde yoksan.
Gözlerini duvara yasla, sürme çek...
Gölgeler, gölgen ...yastığımda göz yaşım,
Ruhundan / ruhuma her gece akıyor.
Geceleri / demet demet taşınıyor...
Katar yüklü gönül çehrem sızlıyor .
Geceler ,
Ay dolduruyor kadehime,
Duvara yaslanıp, sesleniyorum ,
Duymayan / görmeyen aşk ‘ ın gölgesine...
Gölgem , gölgeme hançer saplıyor.
Kadehim ve gözlerin, Gölgemde dans ediyor.
Yedi kandilli duvarın önünde,
Sesini dinliyorum.
Parmak ucundan yükselirken kendime ,
Kendim/ sen oluyor . Gölgeleri yumak yapıp başına,
Üzerine yorgan olup seriliyorum.
Şarabın son yudumu, düğümlenirken,
Mahzenlerin duvarlarında, Yosun kokarak yılları,
Gözlerinin tenime vuran , Son ışığını,
Gölgem/ gölge olup , Saçlarının her bir telini ,
Saçlarımda örerek, Nefesini / nefesime katıyorum...
Zihnim...,
Zihnimde yol alan karanlık, Dört duvar arasında gizlediğim, Sen misin ?
Kendime itiraf edemediğim... Işık yak.
Kör kuyulardan geçir .
Köprü kur, ıslak tenimi kurula,
Nefesini ruhuma daya... Gölgem gölge mi?
Gözlerinde/ teninde ... Gölgelerinde arasın .
Karanlıktan / Aydınlığa yürü ,
Elimi tut , gözlerini yum...
Karanlığa yürü, titremeden.
Bastığın her çukur, tenine vuran rüzgar,
Saçlarını yıkayan yağmur...
Parmağımı kavra bileğinden,
Günün ilk ışığına yürü...
Ürkme, titrerken toprak , parmak ucundan yüksel,
Suyun üzerine eğil, saçlarını savurarak ,
Ellerini elime ver, yürü karanlık olan dar sokaklarda ,
Saçlarını saçıma örerken, buse bırak...
Günüm karanlıktan, aydınlığa varsın .
Karanlıktan/ aydınlığa yüzün ilk ışık olsun.
Vakit tamam. Kulağım çınlıyor, yüreğimde...
İnsan arıyor gözlerim, Bir avuç toprak huzurunda .
Yabana koşmuş yağız atlar, Dört nala koşarken,
Uçurum diplerinde yelelerini savuruyor .
Ateşi avucunda tavlayan derviş,
Gönül ateşini suya batırıp çıkarırken,
Yüreğim titriyor, Tenim savruluyor ...
Bir insan arıyor gözlerim, Vakit artık tamam ...
Gün batıyor. Korktun mu ? Yıldızlar dökülecek diye ,
Yada bir damla göz yaşı, dökülürken yanağına ,
Sızladı mı hiç hissetmediğin ,
Aynaya dikilen gözlerin neyi gördü?
Yıldırımlar yağarken dağ yamaçlarında,
Ürktün mü? Koltuğunun altına baston koyarak ,
Bildin mi, dost kim ?
Yastığa baş koyan kelle , kimin?
Düşündün mü? Kaldırım taşlarının arasına sıkışmış,
Ömür hırkasının iplerini ,
Yumak yapıp, kaldırım ördün mü?
Geceyi kendine yazgı yapıp,
Aydınlıkta baktın mı iki çift göze ,
Gördün mü yansıyan kim ?
gölgeler /ogün orpars